DE NATUUR L Y K E. H;I S T. O R I E; 
ezel, naar welk ik deze befchryving' gemaakt heb, en ik heb ’er maar vyf in vet'* - 
fcheiden ezels en ezelinnen gezien, welke ik heb laaten ontleeden, om teweeten i 
of' het getal dezer wervelbeenderen van vyf rot zes verfchilt, gelj’k in het paard 
maar deze waarneeming zoude nog menigmaal moeten herhaald worden om zeker te 
zyn; en ik twylFel daar zo veel te meer aan, omdat ik in eene ezelinne het laatfle 
wervelbeen van den rug op eene zeer byzondere wyze gevormd gevonden hebt die 
wervelbeen (^Pi. XII fig, 6) geleek naar die der lendenen daarin, dat het een by- 
komend uitfteekzel (/f), aan de linkerzyde hadt, hetwelk aan het lighaam van het 
wervelbeen vaft was, zonder fchyn van geleeding; integendeel was ’er op de reg* 
terzyde van dit wervelbeen eene platte kleine oppervlakte , die , gelyk naar gewoonte, 
eene geleeding (5) maakte, met de laatfte der valfche ribben (C) ; voorts hadt het 
alle de kenmerken van eep rugswervelbeen , en was inderdaad het twaalfde, het ge- 
leedde zig met de laatfte vallche rib derregterzyde, en ter linderzyde aan het ui*, 
terfte van her by komend uitfteekzel, was daar een langwerpig been (£)), en dat 
in zyne lengte plat was, en veel gelykheid hadt met het onderfte deel van de laat- 
fte valfche ribbe der regterzyde : dit been hegtte zig aan het einde van het byko- 
mend uitfteekzel van het wervelbeen door eenen kraaltbeenigen band , welke ee- 
ne foort van geleeding (£) maakte , cn cenigermaate dit konde vervullen , welke 
zi<r aan het lighaam van het wervelbeen hadt moeten bevinden, indien daar geen 
bykomend uitfteekzel, en de valfche ribbe geheel, ware ge weeft; dit buitenge- 
meen maakzel,. henvelk aan het laatfte wervelbeen van den rug van de ezelin een uit- 
fteekzel gaf, dat alleen aan die der lendenen toekvvam, doet denken, dat’erver- 
fcheidenheden in hei getal der wervelbeenderen- der lendenen van den ezel kan 
plaats hebben, gelyk ik die in het getal der wervelbeenderen van het paarde 
opgemerkt heb; het" is genoeg van deze zaak gewaarfchouwd te zyn , om gebruik 
te kunnen maaken van de gelegenheden die kunnen voorkomen om het zelve te 
belliflen. 
Het heiligbeen van den ezel beftaat uit vyf valfche wervelbeenderen , cn de- 
ftaart uit zeventien, gelyk in het paard , ondereuflehen heb ik ’er in een veulen agt-- 
tien gevonden; voorts vond ik geen merkelyk verfchil in het bekken van die 
twee dieren dan ten opzigte van de grootte, die evenredig is aan het lighaam van 
het een en het ander; dit heeft ook plaats ten opzigte der beenderen van de vier 
pooten: men kan ten dezen opzigte zien, wat ik van de beenderen van de pooten^ 
vati het paard gezegd heb, en het op dep ezel toepaflên. 
