aj2 DE N A T U U R L Y K E H I S T O R*I E, 
BESCHRTVING VAN DEN STIER. 
hebben zo veel overeenkotnft tuffchen het paard en den ezel opgemerkt, 
^ zy gclykenelkandereninzoveeleopzigten, dat de raeclle verlchillen , wel- 
inééndezerdiercn,tenopzigte van het ander, vooral inwendig, 
vindt, niet konden ontdekt worden , dan door eene agtereenvolgcnde ver- 
gelyking van alle de deelcn van hun lighaam j wy hadden dus, wanneer wy het 
• paard befchreeven , om zo te fpreeken , den ezel ten grooten deele befchreeven : 
dus raoeft men alleen de gelykeniflen vertoonen , en bewyzen geeven van de ver- 
fchilleji, welken wy in die beide dieren hebben opgemerkt : maar zoveel overeen- 
komll als de befchryving van den ezel met die van het paard heeft, zo verfchillen- 
tie is die van den ftier, als dieniets met het paard gemeen heeft, dan de natuur 
van een viervoetig dier. 
Alle de dieren van deze klalTe hebben kenteekens die hen onderling gemeen 
zyn, en die kenteekens gaan altyd door, de meefte zyn zo duidelyk dat men de- 
zelve zonder moeite gewaar wordt en zonder twy’fFclagtigheid erkent, gelyk het 
dan gemakkelyk is een viervoetig dier teonderfclieiden van een vogel, van een vifch, 
vaneen gekorven, zo tvordt men ook ligtelyk gewaar, wanneer men viervoeti- 
gen van verfcheiden foorten ziet, dat zy elkander door algemeene overeenkomften 
gelyken ; maar daar is dikwyls veel zwarigheid om dé byzondere verfchillen te 
N'inden , welke de foorten bepaalen , deze vcrfcbillen hebben meer of min invloed 
op het lamenftel van het dier; de rangfehikkers hebben die gebruikt, welke hun 
hetaanmerkelykftfcheenen,om de geflagtsmerken van hunne rangfehikkingen vaft 
te Hellen, maar zy hebben niet altyd de wezendlykfte verkooren; onder alle de 
Namurbefchouwers is Aristoteuijs die geen, die ons de befte fchets ter ver- 
deelingvan de viervoetigen gegeeven heeft, hen onderfcheidende in gehecle hoe- 
ven, gefpleeten hoeven, en gevingerde pooten; gelyk wy reeds hebben doen opmer- 
ken’; dit verfchil , uit het getal der vingeren genomen , fchynt alleen plaats te heb- 
ben in die dieren, welke nog andere nadere verfchillen hebben ten opzigte van hun 
maakzel en hunne gcfteldheid, zo wel uit-als inwendig ; ziedaar waarom de ftier, 
die ten dier met gefpleeten hoeven is, verfcheiden kenmerken in zyn famenftel 
heeft, welke van het paard verfchillen, dat een geheel gehoefd dier is; terwyl ’er 
integendeel maar geringe verfchillen zyn tuffchen den ezel en het paard, welke 
beiiie maar cenen vinger aan yderen voet hebben : maar de ftier is byna in het zelfde ge- 
val , wanneer men hem vergelykt met andere dieren , welke twee vingers in plaats 
van één hebben; wanneer wy dezelve befchryven, zullen wy vervolgens de ver- 
fchillen, zelfs de minfte, nagaan, welke wy tuffchen deze dieren zullen kunnen 
vinden, gelyk wy voor het paard en den ezel gedaan hebben._ 
1'hans móeten wy de vooinaame gefteldheid van alle de viervoetigen met ge- 
fpleeten hoeven nagaan; in het befchryven van den ftier, welke zig het eerfte 
voordoet, kan deze befchryving ook ten grooten deele voor den ram, en den bok, 
enz, dienen, gelyk de befchryving van het paard voor die van den ezel : wy zul- 
len dan den ftier zo breedvoerig befchryven als het paard , zo ten opzigte van de 
zagte deelen, als van het geraamte; maar dit dier zal ons tsn voorwerp van ver- 
gely- 
