bëschryving van den stier. 
^3T. 
cfe tuflchenwyclte tuffchen de hoornen is evenredig aan de breedte van het voor* 
hoofd, en fchoon zy in evenredigheid van het hoofd kort ichynen, fchyneo zy zo 
veel tevafter en Heviger; het eind van den mini is ook wat verlecvendigd door da 
trekken der neusgaten en van den mond : wanneer man het hoofd van ter zydan ziet , 
is het zo lomp niet als van voren; deoogen, die groot en duidelyk zyn , ver- 
deren her midden en doen die groote ruimte tuffclien de hoornen en tien muil ten 
grooten deele verminderen; maar wanneer de oogen leevcndig worden, en voor- 
al wanneer het hoofd beweegt, dan fchynen alle de trekken zig onderling te nade- 
ren, door beweegingen, die de onbezieldlle dcelen van het aangezigt niet dm in 
verkorting vertoonen , dus volgen in den Hier de tekens van woede op die wia 
domheid; maar welke houding hyook aanneeme, is de gedaante altoos grot co 
lomia : befchouw het dier in den Haat van ruil , dan Icüynt het overlaaJen door 
den^srooten omtrek van het voorde gedeelte van zyn lighaam, hy horde het 
hoofd naar beneeden, de hals is dik zodat men ter naauwernood de fchouderen 
kan onderkennen; de koffem hangt tor aan de knien, gelykeeii boejen neder, en 
Int alleenlyk het onderH gedeelte der voorpooten duidelyk zigtbaar; dezefcliynen 
overlaaden door het gewigt dat zy draagen; het agterile gedeelte van Met lighaam, 
fchoon minder zwaar dan het voorHe, is daarom niet te fraaijeu; de heupen zyn te 
plat te breed , en eindigen van alle kanten door te groote intHeekzden, zodat 
’er ffeene rondheid aan het kruis is; eu wanneer het dier miar wat mager is, fchy- 
nen de beenderen door bet vel heen te zullen fleekcii, en gaat het voort, fchynt 
het een wandelend geraamte. _ « « 
Een Hier ondertulfchen, gelyk die, welke in (_Pl. XIV) afgebecU is, moet 
voor een fchoon dier doorgaan; het is alleen door vergelyking met andere dieren , 
en miflehien met ons eigen lighaam , dat wy ’er gebreken in vinden , nn.ir die ge- 
waande gebreken verdvvynen voor het oog van een Natuurbefchoiiwer: hy verge- 
Ivkt het grove lighaam van een Hier met dat van eenen olyphaiit, of rhinoceros, 
die de Natuur aan onze lugtflreek geweigerd heeft: in deze groote leeven.hge 
klompen verwondert hy zig over de almagt van den Schepper, die hen doet b> 
wee^en, en dezelve van binnen belchouvvendc , erkent hy de opperftc Wyshnd, 
die zo verfchillcnde werktuigen in verfchilleiide fborten van dieren heeft weeteii te 
vormen: wy zullen een fchoon voorbeeld van deze verfcheidenheid zien , in de 
belchryvin^ der innerlykc deelen van den os, wiens werktuigen eet vcrtecring der 
Ipyzen zeer veel verfchilien vaii die, welke dezelfde Werking doen in het pa^irJ ui 
den ezel, die reeds befclireeven zyn. , , , , ,• j 
Deos.dieterbefchryvingderinnerlyke dcelen van hef lighaam, belulven die der 
voortteeling, gediend heeft , was zes voeten en negen duimm lang, gemeeten in 
eene reo-te Fyn van de punt van den muil , tot aan het begin van den H lart ; de lengm 
van h'^tlioofd, van het uiterHe der lippen tot agter de hoornen, was een voet en 
zeven 'duimen, en de omtrek, onder de oogen en voor de hoornen gemeeten , drie 
voeten en twee duimen ; de hals was anderhalf voet van het fchoudecblad tot aan 
de ooren; de hoogte van dezen os, was drie voeten tien dui iien van den grond 
tot aan de fchoft, en drievoeten elf duimen van hst onderH van den voet tot 
boven de heupen; het lighaam hadt vyf voeten en twee duimen omtreks agter de 
voorpooten zeven voeten op het midden van het lighaam ter dikHe pla.itlè, en 
-es voeten en een duim voor de dije en heup-beenderen ; hy was omu'ent zes hon- 
“ ‘ Gg,3, 
