BESCHRYVING VAN DEN STIER. 241 
fchen de twee middelfte (£ E) zoude liggen, en deze drie bladen, dat is te zeg- 
gen het kleine (-F), en de twee middelfte (££), zouden tuflchen de twee groo- 
K rZ)Z)) liggen, en dus, zouden de andere naar vervolg gefchikt zyn: men kan 
van het ove&e der afbeelding niet zien, dan het binnenfte der groote bladen 
(III l) de andere worden onderfteld van onderen teliggen : wy hebben ’er vier- 
en-twinti’f^ <^rootc geteld, en tuflchen twee groote is ’er een van het middclfoort en 
twee kleine"’ een aan yder zyde van het middelfte, het geen in alles vier-en- 
twintig middelmaatige en agt-en- veertig kleine maakt, zodat het geheele getal van 
zes-en-negcntig is: dit getal van bladen is in twee individus, waarin ik dezelve 
geteld heb, hetzelfde gevonden ; hunne geheele oppervlakte is met kegelagtige en 
'puntige lepeltjes van verfcheiden grootte bezet, cu niet een wolligen rok, die 
zeer dun en weinig aaneenhangende is , bekleed. rv fr 
Men ziet ook in het binnenfte van het lighaam der lebbe plooijcn (AA a; van 
verfchillende grootte , die in de lengte loopen , en holtens maaken ; de grootfte dezer 
plooiien zvn drie duimen breed , zy zyn van eene zeer zagte ftoffe , en veel verder 
van elkander geplaatft dan de bladen der derde maag; m den zak (A) welke den 
hals der lebbe uitmaakt, zyn de rimpels op verfcheiden wyzengerigt ; deze maag 
is ffeheel bekleed met een zagt en wollig vlies, waar uit een dik vogt vloeit. 
Ik heb in de maand april in de pens en in de muts van alle oflen, weUcer 
maa^n ik heb doen openen , wormen gevonden (PI. XFIJg. 3), welker gedaan- 
te weinig verfchilde v£ui de kegelagtige wormen , die in de maagen van het paard 
en van den ezel zyn; die, welke ik in de pens van den os zag, hadden het eene 
uiterfte van het lighaam zeer klein, in vergelyking van het ander; zy waren krom 
en roodamig; de grootfte hadden vier of vyf lynen lengte, twee lynen middel- 
Jvns aan het groot einde, en eene lyn aan het kleine; aan yder einde dezer wor- 
men zag men eene opening, die van het grootfte einde was het breedfte en liep uit 
in eene holligheid, in welke men eenige werktuigen onderfcheidde , welke hier met 
moeten befchreeven worden, het is genoeg te zeggen dat deze vvormen glad en 
effen waren ; zy hielden zig tuflchen de tepelen van de pens en de celletjes van 
de muts opgeflooten, ik heb ’et tot byna honderd toe iii eenen os geteld, do 
nieefte waren in het gedeelte der pens, dat naaft by d- mu.s lag. ^ 
De dunne darmen'waren honderd en veertien voeten lang, van den portier tot 
aan den blindendarm; de oratrekvan den twaalfvingerigen darm aan de zyde van 
den portier was van zeven duimen , die van den nugteren darm van omtrent vier 
duimen en een half, gelyk ook die van den omgewonden darm, die egcerop zom- 
mige plaatfen tot vyf duimen bedroeg. 
De blinde darm was twee voeten en een halflang, enhadt cen voet en twee of 
drie duimen omtreks, deszelfs einde was rond ; de kronkeldarm was zo di.c als de 
blinde d irm, ter plaatfe alwaar zy elkander raaken, maar deszelfs dikte vermin- 
derd- a’leno-skens tot op den afftand van vier voeten , alwaar by maar vier duimen 
omtreks hadt: twee voeten verder werdt hy dikker, en de oratrek was yan zes 
d imen de geheele lengte door veranderde de dikte en jiep tot zeven duimen en 
cen half aan de zyde van den regten darm; dit laatfte ingewand hadt totzeftien 
duimen omtreks, tvanneer het wel opgeblaazen was; de lengte van den kronkel- 
darm en die van den regten dann waren zamen vier-en -dertig voeten, by welke ■ 
men die van de dunne ingewanden voegen moet, die honderd en veertien voeten 
ly. Deel. 
