BESCHRYVING VAN'DEN STIER. 
H3 
lyn naar boven, en de punt naar beneden, en een weinig naar agter; de grond- 
lyn hadt een voet en zeven duimen omtreks, de hoogte was.zeven duimen , gemee* 
ten van de punt tot aan het begin van de longenflagader, en vyf duimen en een 
half van de punt tot aan den longenzalt ; de groote llagader hadt anderhalf duim mid- 
dellyns, aan de buiten zyden by het uitkoraen uit het hart gemeeten, en dezelve 
verdeelde zig in twee takken. Van het been in het hart van den os zal by het 
geraamte van den ftier gelproken worden. 
De tong was omtrent een voet en drie duimen lang, en vyf duimen Van het 
toompje tot aan het einde, dat rond was, vry dik, en byna twee duimen breed, 
op eenigen afftand van het einde; de breedte was twee duimen en een half tus- 
fchen de eerfle kiezen ; op de bovenfte oppervlakte van het voorfte deel der tong 
waren zeer harde, puntige, vezeltjes, die ichuinfl-h naar agter ilondeii^ deze 
vezeltjes waren als eene ralp , wanneer men ’er de hand over Itreek ; het middel- 
fte gedeelte was met vezeltjes bezet, die meer agter over lagen, en zo hard niet 
waren; men zag op de voorfte en middelfte deelen eenige kleine ronde knobbel- 
tjes , welke op eenigen afftand van elkander ftondeu ; op het agterfte deel, waren 
kegelagtige tepeltjes diej van onder meer of min breed waren, en meer of min 
puntig aan hunnen top; op de zyden en randen, een weinig van het agterfte einde 
af, waren verfcheiden klieren, die breed en plat waren, en in een kelk gevat.' 
Het ftrotklapje eindigt niet in een punt, gelyk in het paard, maar het was naar 
agter omgebogen en omgekruld ; de randen van den ingang van het ftrotteuhoofd , 
gemaakt door de trcgterwyze kraakbeenderen, waren yder dertien lynen lang, en 
vierlynen breed, hunne onderfte einden ftonden byna zeven lynen van elkander. 
De herflenen waren vier duimen en een half lang, vier duimen breed, en eenen 
duim en negen lynen dik; de lengte der kleine herilênen was van twee duimen en 
twee lynen, de grootfte breedte van twee duimen en vierlynen, en de grootfte 
dikte veertien lynen : de herflenen woogen dertien oneen en zes grolTcn, en de klei- 
ne herffenen een once vier groflen en een half. 
In den leevenden ftier, welken wy befchreven hebben, was een afftand van 
omtrent twee voeten tuflehen den aars en den balzak ( i, P/. XIF)^ welke on- 
der den buik liep ter lengte van een half voet; de ruimte tuflehen den balzak en 
de opening der voorhuid (Ji) was een voet en twee duimen. 
Dit dier hadt vier tepels, die zeer zigtbaar waren en voor den halzak geplaatft, • 
twee (JS) aan yder zyde der roede, op eenen duim afftands van elkander: deze 
piaatfiiig der repelen van den ftier komt overeen met die der uijers van de koe, 
en is byna dezelfde als die van de tepels van den ezel; want indien de voorhuid 
niet verder van den balzak af was in den ftier, dan in den ezel, zouden de te- 
pels v.an den ftier op de voorhuid liaan, gelyk die van den ezel ; of indien de roe- 
de van den ezel niet dikker was dan die van den ftier, zouden de tepels van den 
ezel, gelyk in den ftier, aan wederzyden der roede ftaan; het bevvys hiervan is 
dixidelyk in de ezelveulens, die de roede zo dik niet hebbende, als die in het ver- 
volff wordt, de tepels naad de roede, en niet op de voorhuid gelyk de ezels ge. 
plaatft hebben ; de voorhuid der paarden ruimer, en, naar evenredigheid, kor- 
ter zynde dan die der ezels, ftaan de tepels, wanneer zy zigtbaar zyn, meer naar 
onder en digter aan den rand van de voorhuid , dan in de ezels. 
De^ ftier, die ren onderwerpe voor de inwendige deelen van de voorttceling ge- 
Hh 2 
