BESCHRYVING VAN DEN STIER. 2^3 
fcheidsteekenen; dar, het geen ik befchryve, was van eenen os van middelmaarige 
grootte; men onderfcheidt hetzelve in negen beentjes, doidelyk door kraakbeen- 
deren van elkander gefcheiden , de twee voornaamfte in uitgeflrcktheid zyn vyf 
duimen en een vierde lang, en vyf lynen breed op de naauwlfe plaatfen; zy zyn 
dikker dan die van het paard, en aan den bovenden rand, byiia.op het midden 
der lengte, is ’er een foorc van knobbel of uitfteekzel; het voorde eind dezer 
beenderen is breeder dan in het paard , en het agterde eindigt met twee vej-ien- 
gingen, waar van-de eene naar beneden en de andere naar boven drekc, en zig 
geleedt met de flaapbeenderen ; de langwerpige beenderen zyn byna gelyk aan die 
van het paard, maar de beenderen die overeenkomen met die, welke wy in dat 
dier met witteboonen vergeleeken hebben wegens hunne gedaante en dikte, zyn in 
den ftier veel grooter, want zy zyn tien lymen lang, vier of vyf lynen breed , en 
omtrent drie lynen dik ; de vork is veel kleiner dan in het paard , en heeft byna 
geenen heel, zy bellaat uit drie duidelyk ocderfcheiden beentjes, waarvan twee de 
takken maaken; yderis byna rolrond, en een duim lang op twee lynen breedte in 
het midden, hetagterfte eind is een weinig dikker dan het midden, maar het voor- 
de is vyf lynen brk'd ; de twee takken der vork ftaan aan hun agterde einde vyf- 
tien lynen van elkander af: het middelde been eindelyk heeft maarden lynen leng- 
te en negen lynen breedte op de breedde plaats , cn maakt drie knobbeltjes, waar- 
van ’ernvee zig geleeden met yder der takken, cn het derde dat het dikdeiskomt 
overeen met den deel der vork in het paard ; milfchien groeijen deze drie beende- 
ren der vork in ou de. oden en.. dieren. famen, gelyk in het tongbeen van liet paard 
dat wy befchreven hebben- 
Het grootde verfchil, tuITclien de wervelbeenderen van den dier, cn die van 
het paard, ligt in de zes laatfte wervelbeenderen van den bals, de dier heeft ’cr 
zeven, even als het paard, maar de vyf laatdc zyn zo lang niet, doch hoogeren 
breeder , hier door heeft de hals van den dier maar vyftien duimen lengte: hat 
eerde wervelbeen {M), gel y kt zeer veel naar dat van een paard, de hovende doe- 
len der geleedende uitdeeltzelen daan fchuinich op de onderde deden; en zyn om- 
trent vyf lynen naar voren verlengd ; de geleeding van dit uitlleekzel met liet hoofd 
is byna als in .het paard; het gat van het eerde wervelbeen is rien lynen breed van 
boven naar beneden , en een duim en agt lynen van de eene zyde tot de andere ; de 
dwarflë uitdeckzels ftrekken zig van voren naar agtereu ter lengte van drie duimen 
en vier lynen dik, zy deeken van agter omtrent negen lynen buven hetlighaam van 
het wervelbeen uit, en zyn aldaar omtrent twee duimen breed; him voorde deel 
is veelfmillcr, zodat het geheels wervelbeen ten hoogden maar vier duimen en 
een half breed is, aan zyne' voorde zyde, terwyl hetzelve tot vyf duimen en een 
half breedte heeft aan zyn ag'crde deel ; de bo.vcnde oppervlakte van hetzelve 
is twee duimen lang, en de onderde flegts vyftien lynen ; het nitdcekzel dezer op- 
pervlakte gelykt naar de punt van den neus , ev^n als in het paard. 
Het tweede wervelbeen (.Af), heeft een tandsgevvyze as,.gdylc in het paard : 
dit wervelbeen is veel langer d.in de vyf volgende, hebbende drie duimen in de 
lengte , gemeeten van het agterde einde van het uiedeekzel der onderde oppervlak- 
te tot op het midden van de bafis van den as , die gemaakt wordt door de voor- 
fle uicdeekz.elen, maargeene infnyding heeft , gelyk by het paard,, op drie du» 
saen en een half .afdand van het uicerlte der agterde geleedende ukdeckzelen to 
