VAN DEN CANNA. 
9 
twee duim van malkanderen af, en daar was eene tiiflciienruimte van een 
voet tulTchen hunne punten; hunne lengte was van anderhalf voet, maar 
zy is ongelyk in de verfcheidene dieren van deze foort. Die der wyfjes 
zyn gemeenlyk dunner, regter, en langer; zy zyn hol, en worden door 
een been of voetftuk gefchraagd, ook vallen zy nooit af: by deze gelegen- 
heid fchryft my de Hr. Gordon , dat men in Zuid -Afrika niet één dier 
vindt, dat zyne hoornen verlieft; bygevolg zyn ’er geene elanden , noch 
herten, noch rheebokkcn; Kolbe alleen heeft die gezien. 
De canna heeft een zeer opmerkelyke hair - lok of hair - bos , die voor 
aan de borfl hangt, en die van dezelfde kleur is als het hoofd en de hals. 
Die der wyfjes is minder groot , ook zyn deze in ’t geheel wat kleiner dan 
de mannetjes; zy hebben minder hair op ’t voorhoofd, en ’t is byna hierin 
alleen dat hunne geftalten verfchillen. 
Ik heb reeds gezegd , dat Kolbe aan den canna den naam van eland 
gee»t , en t is inderdaad die naam , met welken men hem aan de Kaap 
noemt, fchoon dezelve zeer oneigen is: hy heeft egter, even als onze 
^oordiche eland, een kwab of uitwas onder de keel, ter hoogte van een 
dmm, gelyk men in de afbeelding zien kan. Zo men de Hr L,nh^us zal 
gelooven, is dic een onderfcheidend kenmerk van den eland, welken hy 
befchryft. cervMJ cormbus, a caulibus palmatis canincula mttura>i: 
maar de Hr. de Büffon merkt met reden aan, dat de wyfjes deze kwabbe 
met hebben, en dat zy bygevolg geen wezendlyk kenmerk van de foort 
rde ^ onbekend , of zy aan het wyfje van de canna gevonden 
De ftapt, die twee voet en drie duim lang is, loopt uit in een bosje lano- 
zwart hair; zyne hoeven zyn ook zwart, en het volk fchryft daar dezelfde 
toe als aan die onzer elanden, te weeten, van een onfeilbaar 
middel tegen de ftuiptrekkingen te zyn. 
Dit dier heeft vier tepels en één galblaasje: fchoon zyn hoofd, dat één 
voet en zeven duimen lengte heeft, vry wel naar dat van het hert gelykt, 
heeft het egter geene traangooten. ^ 
De canna’s zyn in de_ nabuurfchap van de Kaap byna geheel verdelgd 
maar men behoeft zig niet verre van daar te verwydereii, om hen te ont- 
moeten; men vindt hen in de gebergten der Hottentotten , die onder de 
Nederlandercn behooren; zy trekken by benden van vyftig of zeftig te- 
vens; foratyds ziet men ’er zelfs by de bronnen tot twee- of drie - honderd 
te zamen. Het is zeldzaam twee mannetjes in eene bende wyfjes te zien 
omdat zy llraks aan ’t vegten raaken , en de zwakfte de wyk neemt; dus 
zyn de twee kunnen dikwyls afgezonderd. De grootfte van de bende trekt 
gemeenlyk vooraan. Het is een zeer fraai gezigt hen by benden te zien 
galloppeeren; zo men een fnaphaan , met een kogel geladen , 
» ^yzyn. zeer hoog en verre, eil 
ré kSn .moeijclyke hoogtens op, daar men hen oiimojelyk fchvnt 
Senaaken. Wanneer men hen jaagt, loopen zy allen tegen tien 
fl'l h-l gemallyk\oorkom n; zv 
