12 
de natuurlyke historie 
is zwart, wat naar den blaauwen trekkende. De hoornen, die, zig boven 
den kop verheffende, aan weerskanten wat van den anderen afwyken zvn 
byna regt, tot de hoogte van zes duimen j daar komen zy fchuinfch voor- 
uit, tennaaftenby tot op een afftand van zes duimen, en vervolgens een 
nieuwen hoek maakende , draaijen zy zig agterwaards , gelyk de afteelding 
aanwyft; zy zyn zwart; aan hunne grondltukken raaken zy malkanderen^ 
en hebben een omtrek van tien duimen. Zy hebben uitfpringende ringen’ 
als draaden van een fchroef, die aan de kanten gefleten zyn, en die zig 
uitftrekken, maar fomtyds niet zeer duidelyk, tot de hoogte’ van agt oT 
tien duimen. Het gedeelte dat agterwaards is gekeerd, is glad, en eindigt 
in een punt ; hunne boveneinden ftaan omtrent een voet van malkander 
af. De wyfjes zyn wat kleiner dan de mannetjes, ook zyn haare hoornen 
minder dik en minder lang. 
De bubalus hebben traangooten onder de oogen, gelyk de herten • hun- 
ne Haart , meer dan een voet lang , is van boven met eene ry hairen 
bezet, die omtrent op dezelfde wyze geplaatfl: zyn als de tanden van 
een kam. 
De Hr. de Buffon, die niet wift, dat decanna, door de ingezetenen 
van de Kaap, eland genaamd wordt, en die dit dier niet kende, als waar 
van niet één Reisbefchry ver gefproken heeft, meende, datKonsE, onde^ 
den naam van eland, den bubalus hadt voorgehad; maar het geen deze 
daarvan zegt, paft niet op denzelven. Hy verzekert, dat de eland een 
korten kop heeft, naar evenredigheid van zynJighaam, dat zyne hooete 
is van vyf voeten, en zyn kleur afchgraauw; dit zyn juift de kenmerken 
die in den canna gevonden worden , maar waarvan niet één op den bubali ’ 
toepaffelyk is. Ik zou eer gelooven , dat Kolbe van dit dier gefprokeTÏ 
heeft, onder den naam van Afnkaanfch hert, en dit is inderdaad de naam 
welken men hetzelve aan de Kaap geeft; zie hier op welk eene wyze hv’ 
de hoornen befchryft (e): „ zyne hoornen zyn van eene donker - bruine 
„ kleur, als van eene foort van kleine fchroef omvangen; zy zyn punti*’- 
„ en regt , tot in ’t midden , alwaar zy zig een weinig krommen ; vm daar 
„ vervolgen zy eene regte lyn te maaken, indiervoegen , dat zy van b'o- 
,, ven tennaaftenby driemaal verder van malkander afzyn dan aan den wnr 
„ tel.” Men herkent aan deze befchryving, hoe onvolmaakt dezelve zv' 
de hoornen van den bubalus; maar, fchoon Kolbe verzekert, dat hv meer 
dan duizend van deze dieren gezien heeft, twyfel ik egter, of hv een 
met opleitenhc'id onderzogt hebbe , dewyl hy zegt, dat het Afrikaanfch 
hert zo gelyk is aan dat van Europa , dat het overtollig is hetzelve te be 
fchryven, zig Verzekerd houdende, dat het juift hetzelfde dier is als het 
fpies- hirfch, \ welk vry gemeen is in Duitfchland. 
De bubalus hebben zig, even als de canna’s, van de bewoonde plaatfen 
van de Kaap verwyderd’, en naar de binnenfte gedeelten des lands be^ee 
ven, alwaar men hen met groote benden ziet loopen, met eene fnelheid* 
(O Dejeript. du Cap de Bonni-EJperance , par Kolbe, Tom. UI. pag. 33, 
