14 
DE NATUURLYK^E HISTORIE 
ten de. tanden uit («). _ De bek is omringd van eene witte flreep , van vier of 
vyHynen breedte, die boven den fmoel omloopt; daar komen eenige witte 
hairtjes uit, die eene foort van knevels maaken; zy heeft in yd^kaak- 
be-en twee zeer lange fnytanden , die zelfs zig vertooncn terwyl de bek t^e- 
floten is. De bovenfte hebben de lengte van vier lynen, en de onderfte 
meer dan van zes. Haare oogen zyn zeer klein, en bykans op een gely. 
ken afïland van den Imoel en de ooren gcplaatfl: ; zy beflaan het midden- 
punt van eene witte eironde vlak, waarvan zy omringd zyn, het geen 
maakt, dat men dezelve niet terllond ontdekt, even aJs in onze mollen. 
Haare ooren hebben geen fchelp, die zig uitwendig vertoont; al wat meii 
’er van ziet , beftaat in de opening van de gehoorbuis , die vry groot is 
en waarvan de rand een weinig uitfpringt ; deze opening is insgelyks in 
’c middenpunt van eene witte vlak. Eindelyk is ’er eene derde witte vlak 
boven den kop; en het is ter oorzaake dier verfcheiden vlakken, dat men 
deze mol aan de Kaap bles-mol of gevlekte mol noemt ; haare voeten zyn 
voorzien van vyf fterke nagels ; zy zyn van boven zonder hair, maar van 
onderen hebben zy vry lange hairen. De voorfte voeten zyn van het- 
zelfde maakzel als de achterfte, en hebben niets dat naar die van de Eu- 
ropifche mollen gelykt, als welker voorfte voeten veel grooter zyn dan de 
achterfte, en in maakzel vry wat naar eene hand gelyken, waarvan de palm 
achterwaards gekeerd is. ^ 
Haare ftaart, niet meer dan zeven of agt lynen lang, is bedekt met 
lang hair, van dezelfde kleur als dat der zyden. 
Deze mollen gelyken ook naar de onze, in haare wyze van leeven en ge- 
bruiken. Zy onthouden zig onder den grond; zy graaven zig aldaar gde- 
ryen, en doen veel fchade in de tuinen. De Hr. Cordon heeft zeer verre 
binnen in het land eene foort, die veel kleiner, en Itaalkieurig is, aange- 
troffen; men noemde dezelve ook naar deze kleur; maar voor het ove- 
rige waren zy geheel en al gelyk aan die , welken wy befchreeven hebben. 
Het geen wy daarvan gezegd hebben , is een nieuw bewys van de weinigé 
oplettendheid , welke Kolbe heeft gebruikt omtrent het geen hy gezien 
heeft en befchryft. Van de Kaapfehe mol fprekende (i) , drukt hy zig on 
deze wyze uit: ., daar zyn mollen aan de Kaap, en zelfs in grooten getale^ 
„ die in alle opzichten naar die gelyken , welken wy in Europa hebben ■ dus 
„ heb ik ten dezen opzichte mets te zeggen.” Hy zou dan dit onder’wern 
in het geheel voorby hebben kunnen gaan, daar hy alleeniyk bedoelt te 
fpreeken van een ftrik, die men haar fpant, door middel van haar te doen 
trekken aan een touw, dat een fnaphaan overhaalt, en een kogel doet 
uitkomen, waardoor zy gedood worden. En ik twyfel zelfs, of men zo 
veel toeftel maake voor zulk een klein dier als deze mol ; de ftrik fchynt 
eerder gefpannen te worden voor eene andere mol, daar in het volgen- 
(a) Vergelyk deze befchryving met die , welke de Hr. Daubenton van 
gegeeven heeft, in het Vlllfte Deel van dir Werk, h z. 52. enz, 
C'-} Defcript, dit Cap de Bonne-Efper. Tom. 11 /. pag. 51. 
de gewoone raol. 
