i6 DE NATUURLYKE HISTORIE 
land; die, waarvan men hier de afbeelding ziet, was een mannetje, waar- 
van de lengte , van den fmoel af tot aan den Haart , over de kromming 
des lighaams gemeeten, één voet was ; haare omtrek agter de voorfte bee- 
nen genomen , was van tien duimen , en van negen , voor de agterfte bee- 
nen. Het bovenfte gedeelte van haar lighaam was witachtig , met een ligt 
zweemfel van geel, dat in de zyde en onder den buik in eene graauwe 
kleur veranderde. 
Haare kop was niet rond , gelylc die van de Kaapfche mol ; zy was in ’t 
lang , en eindigde met een platten vleefchkleurigen fmoel , vry gelyk aan 
den fmoel van het varken , of aan de figuur van een fmids veegmes. Haa- 
re oogen waren zeer klein , en haare ooren waren niet getekend dan door 
de opening van de gehoorbuis , gepiaatfl: in ’t midden van eene ronde vlak, 
witter dan het overige des lighaams. Zy hadt in yder kaakbeen twee fny- 
tanden , die zig vcrtoonen , fchoon de bek gefloten is. Die van onderen 
waren zeer lang , die van boven veel korter. In den eerflen opllag zoude 
men zeggen, dat ’er vier waren; zy waren naamlyk zeer breed, en elk 
had voor zig eene diepe voor of groef, waardoor hy in tweeën fcheen ge- 
deeld te worden, en zig als dubbeld vertoonde, maar van ag teren waren 
zy geheel vaft, en maakten elk maar één lighaam uit. Haare baktanden 
waren, in elk kaakbeen, ten getale van agt; dus hadden zy, met de fny- 
tanden, in alles twintig tanden. De onderfte fprongen een weinig voor 
de bovenfte uit, maar, het geen zy het zonderlinglt vertoonden, was, 
dat zy beweegbaar waren , en dat het dier hen naar welgevallen verwyde- 
ren of zamenyoegen konde; een vermogen, dat, mynsweetens, aan geen 
ander viervoetig dier gefchonken is. 
De Haart was plat, en zyne lengte was van twee duimen en zes lynen; 
hy was bedekt met lang hair, dat, even als dat het welk de knevels for- 
meerde , en dat van het onderHe der pooten , Hyf was , gelyk varkens-borHels. 
Zy hadt aan eiken voet vyf vingers , voorzien van zeer lange witagtige 
nagelen. 
Men ziet uit deze befchryving, dat, terwyl deze dieren de andere mol- 
len zeer verre in lengte en dikte overtreffen, zy dezelve in hunne ooo-en 
en ooren gelyken , en , nog meer hierin , dat zy eveneens onder den 
grond leeven ; zy maaken daarin diepe gaten en buizen ; zy werpen de 
aarde weg , gelyk onze mollen , en maaken daar groote hoopen van. Dus 
is het gevaarlyk te paard te ryden , in die plaatfen , daar zy zig bevinden , 
want het gebeurt dikwyls, dat de beenen van het paard tot de knie toe 
daar inzakken. 
Deze mollen moeten Herk vermenigvuldigen, want zj'-zyn zeer talryk; zy 
leeven van planten en bollen , en doen derhalven veel nadeel in de tui- 
nen , die digt by de duinen liggen; men eet haar vleefch, en men zegt, 
dat het zeer goed is. 
Zy loopen niet fchielyk, en zy wenden, terwyl zygaan, haare voeten 
binnenwaards, gelyk de papegaaijen ; maar zy zyn zeer vaardig in het door- 
graaven van den grond. Haar lighaam raskt altyd op de aarde ; zy zyii 
kwa.adaartig, byten Herk, en het is gevaarhk haar te tergen. 
BY- 
