ai DE NATUURLYÏCE HISTORIE 
terwaards uit , en vereenigen zig in ééne enkele buis (ƒ). Haar bin- 
nenlle wand wordt geformeerd doof een dubbéling, of omvoilwing van 
het vel , dat daar zeer fyn , en zonder hair is j deze buizen worden in an- 
deren niet gevonden. Daar zyn ’er, waarvan de mannetjes en de wyfies 
hoornen hebben j in anderen zyn het de mannetjes alleen, die daarvan 
voorzien zyn. Sommigen hebben lang hair, anderen breed; eenigen 
hebben een kleinen Haart met weinig hair, anderen hebben den Haart vry 
breed en ruig. Daar zyn ’er, welker hoornen voorwaards gedraaid zyn, 
terwyl, by anderen, die kromming achcerwaards loopt, en fommigen rech- 
te hoornen hebben. Allen hebben het galblaasje : men zegt evenwel dat 
die foort, welken men aan de Kaap de duikers noemt, dat niet hebben; 
doch de Hr. Cordon heeft geene gelegenheid gehad om de waarheid daar- 
van te onderzoeken, gelyk ook niet, of ’er verfcheiden zyn die vieterlok- 
ken aan de voorHe bcenen hebben: tot hiertoe kent hy llegts édne foort, 
die daarvan voorzien is. ^ Sommigen voegen zig met groote benden te za- 
men ; anderen houden zig in kleinen getale ; eenigen blyven altyd in de- 
zelfde Hreeken; anderen, en vooral die, welken bekend zyn onder den 
naam van fpringbokken , veranderen van plaats, en begeeven zig, wanneer 
’er, door aanhoudende droogte, gebrek aan water, en bygevo Ig ook van 
voedzel, in de oorden waar zy zig onthouden, plaats heeft, zuidelyker 
op, om daar voedzel te vinden, en keeren, in den regen- en donder-tyd 
naar hun eerHe verblyf terug; dus zegt men ook dat zy het regen- en don- 
der-faifoen medebrengen; die verhuizingen zyn voor hun eene noodzoT 
^ kelyke gewoonte geworden. 
Verfcheiden vleefch - vreetende dieren onthouden zig op hunnen weg 
en wanneer zy aan een naauwen doortocht van een berg komen, en dan 
door een van die roofdieren worden aangevallen , dringen zy malkanderen 
zo Herk, dat verfcheiden hunner Hikken of doodgedrongen wor Jen. 
Zie hier de wyze , hoe de Wilden het aanleggen orn de fpringbokken 
raagtig te worden. Zy richten van afHand tot afhand hoopen op van 
doornen, van Hruisvogei- vtderen, van Heenen , enz. waaraan zy eene 
foort van menfchlyke gedaante geeyen , en zy laaten daar tuflehenruim- 
tsns tulfchen beiden, aan welker einden zy gaten graaven; vervolo-ens 
jaagen .zy deze dieren van verre, die, de opgerechte hoopen vermydendé 
in de tulTchenruimtens loopen , en, met terug kunnende of durvende loo- 
pen, uit vreeze voor hun, die jacht op hun maaken. Horten zy zig in de 
gaten , tot dat die vol zyn , en dat anderen daar over kunnen trekken. 
Alle deze gazelles verfchalfen een uitmuntend wildbraad; zy zyn zeer 
vaardig, en doen groote fprongen. Het is een fchoon tooneel geheele 
benden gelyklyk te zien fpringen , en in hetzelfde oogenbJik hunne 
witte achterdeelen te zien opheffen, terwyl hun voorHel naar de aarde 
neigt , het geen hun een golvenden gang geeft; zy werpen ééns in ’t 
jaar, na den winter, of na den regentyd, dat is te zeggen, omHreeks 
de maand november. Het gebeurt echter nu en dan, dat zy tweemaal 
C/3 De Hr. D.iuüf-iNTön heeft niet gevonden , dat deze buizen te zaraen loopen. 
