VAN DEN BONTEN BOK. 
tg 
ren. De Hr. de Buffon heeft reeds doen voelen («■) , hoe ongefymd het 
zy , zulke hoornen te geeven aan dit dier , dat aan de Kaap onder den naam 
van nomgo bekend is. ^ 
Men begrypt hier uit , dat Kolbe die geiten , waarvan hy fpreekt , niet 
gezien heeft, of dat hy, byaldien hy ’er al eenigen van gezien moge heb- 
ben , by den taft om zo te fpreeken , de naamen heeft gegeeven , welken 
hy hadt hooren uitfpreckcn , zonder zig te bekreunen , of die naamen , al 
of niet; op hun paften: dus is ’er geen middel, om van hem eenig licht 
over deze klafle van dieren te krygen : het was noodig deze aanmerking 
te rcaaken, op dat men, op het woord van dezen Schry ver, de lyfl van 
de gazelles of de geiten niet vermeerderen zoude met ingebeelde dieren. Het 
getal der geenen , die daar waarlyk toe behooren , is groot genoeg. Ik heb 
de lyft der geenen, welken de Hr. de Büffon beftrhreeven heeft, met drie 
vermeerderd; daai zyn nog verfcheiden anderen, waarvan de Pr. Cor- 
don my de naamen of de vellen gegeeven heeft; ik zal die in het vervolg 
befchryven, nadat ik naauwkeuriger berichten wegens hun van de Kaap 
zal ontvangen hebben ; ondertulTchen zal ik nu een vierde befchryven , 
waarvan ik het vel heb, dat zeer wel bewaard, en wel opgezet is; het 
is naar dat opgezette vel , dat de tekening gemaakt is , welke men op PI. 
X ziet. 
Ik geef aan deze gazelle den naam van bonte bok , die hem door de Hol- 
landers is gegeeven. Het is een zeer bevallig dier, zo wel ten opzichte 
van zyne fraaije geftalte, als wegens de fchoonheid zyner kleuren; zyne 
lengte is wat meer dan van vjer voeten , en zyne grootfte hoogte is van 
drie; zyn gehede lighaam is bedekt met kort en glinfterend hair; dat, 
het welk op den rug, den hals, en het hoofd is, is Gonker-kaftame-bruin* 
die helderer wordt op de zyden , en zig daar doet opmerken , door eené 
tint van fchoon purpet of violet. Zyn buik , het onderfte van zyne borft , 
en het binnengedeelte van zyne dyen en beenen, zyn zeer helder wit: 
hy heeft daarenboven aan het kruis eene groote, byna ronde, vlak , in ’c 
midden van dewelke de ftaart zynen oorfprong neemt, die insgelyks van 
dezelfde kleur is, byna tot aan zyn einde, waaruit een lange kwaft van 
zwaare zwarte hairen voortkomt. \'oor op het hoofd , op den afftand van 
twee duimen van de hoornen , heeft hy nog eene witte vlak , waarvan het 
bovenfte bepaald wordt door eene volkomen rechte lyn ; deze vlak bedekt 
het geheele aangezicht tot aan het einde van de neus. Eene derde vlak 
maar klein, van dezelfde kleur, daalt van de tuflchenriiimte, die tuflehen 
de twee hoornen is, byna loodrecht neder, naarde groote, zonder dat zy 
evenwel geheellyk tot dezelve kome. 
Het hoofd is, naar evenredigheid deslighaams, grooter en dikker dan 
ey de andere gazelles plaats heeft: zyne hoornen zyn ook zeergroot, zy 
kunnen, in eene rechte lyn gemeeten, byna een voet in de lengte haaien. 
CO Zie het Xllde Deel van di: Weck, Mz. 214. enz. 
D 3 
