VAN DEN TAPIR. 
SI 
DE TAPIR OF MAIPOURI. 
’ Schoon men ’t als den olyfant van de Nieuwe Wereld moge 
beicnouwen, vertoont denzelven echter niet dan onvolmaakt, ten op- 
zichte Van deszelfs geftalte, en verfchilt niet minder van denzelven in 
pootte ; men zal de vergelyking van den olyfant met den tapir gemak- 
lyk kunnen maaken , want ik heb geoordeeld eene tweede afbeelding 
Van den laatften te moeten geeven (a), welke afbeelding veel naauwketiri- 
ger is, dan die, welke op "de XLlILin PI. van het Xl-ie Deel voorkomt, 
pi die flegts gemaakt was naar eene fchets, door wykn den Hr. de la 
kONDAMiNE getekend; deze tekening is gemaakt onder onze oogen, en 
pi naar het leevende dier; eene byzonderhcid , die opmerking verdient 
aewyl dit dier in ons klimaat niet wél leeven kan , gelyk het dan ook kort 
na zyne aankomfl geftorven is; niettegenftaande de Hr. Rügieri alle mo- 
gelyke zorg voor het zelve droeg. 
Men ziet, dat de foort van tromp of fnuit, dien de tapir aan het einde 
van de neus heeft, flegts een voetfpoor of bewerp is van dien des olyfants • 
dit evenwel is het eenigfle karakter, waardoor men zoude mogen zeggen * 
dp de tapir eenige overeenkomft, of gelykheidvan maakzel heeft met den 
pylant. De Hr. de la Borde, ’s Konings Geneesheer te Cayenne die 
de verfcheidene deelen der Natuurlyke Hiftorie met yver beöeRnt 
chyft rny, dp de tapir inderdaad het grootfte van alle viervoetige diereri 
in Zuid- Amerika is, en dat ’er gevonden worden, die tot vyf honderd 
ponden weegen ; maar dit gewigt nu , is tienmaal minder dan dat van een 
olytant van middelbaare grootte; en men zou dus nooit in ’t hoofd gekree- 
gen hebben, om twee dieren, die zo weinig evenredigheid tot malkander 
hebben, met den anderen te vergelyken, zo de tapir, bchalven dathyinde 
genaelde foort van fnuit , _min of meer naar den olyfant zweemt, ook niet 
epiige gelykaartige gebruiken met denzelven hadt : hy gaat dikwyls te water 
hu niet om vifch te vangen, als welke hy nooit eet, want 
ren ” groente, gelyk de olyfant, en van jonge boom-blade- 
ï ook brengt hy maar één jong voort. 
en ontwyken eveneens de nabyheid van bewoonde flreeken 
en zig rondom poelen en rivieren, welken zy dikwyls over das’ 
gen nachts, overtrekken. Het wyfje doet zig door haar jong vol- 
leek ” S^w-ent het al vroeg om te water te gaan, waarin het duikelt en 
zyne moeder , die het leflen in deze oefening fchynt te gee- 
Zie dp 
Pl. XLlf- en of anta, in liet XMe Deel, iJz. 256, cuz. en 
‘ 1 ‘eren, zeer naautti lueekers, hier te lande, en naar de leevende 
'‘“'Vkeung getekend zyn. 
