VAN DEN CZIGITAI, enz. 49 
j het onderfte gedeelte der beenen, zyn dun, eri wel gemaakt; de 
Sgtaad is recht, en geformeerd gelyk die van een ezel, maar evenwel wat 
plat. De heerfchende kleur dezer dieren is het geelachtig • bruin ; de kop, van 
de oogen af tot aan den fmoel , is vaal - geel ; het binnenft zyner beenen is van 
dezelfde kleur; de maanen en de ftaart zyn byna zwart, en daar is langs den 
rug een band of ftreep, van zwartachtig. bruin, die brceder wordt op het ach* 
terllel, en naar den ftaart weder intrekt. In den winter wordt hun hair zeer 
lang en golvende, maar in den zomer is het effen en glad. Deze dieren draa- 
gen den kop hoog, en fteeken in het loopen de neus in den wind. De Tungu- 
fen, en andere Matien, aan de groote woeftyn grenzende, houden hun vleeich 
voor eene allerlekkerfte fpyze. 
Behalven de tarpans^ of wilde paarden, en de czigitais of vruchtbaare muilezels, 
vindt men in de groote woeflyo, aan geene zyde van de Jaïk, de Yemba, de 
Sarafon, en in de nabuurfchap van het meir Aral, eene derde foort van dieren, 
welken de Kirgifes en de Kalmukken , koulan of khoulan noemen , die de onager der 
Naturaliften fchynt te zyn , cn die eene fchaduwing fchynt te maaken tufl’chen de 
czigitai en den ezel. De koulans leeven des zomers in de groote woeftynen, daar 
wy ftraks van gefproken hebben , en naar dc gebergten van Tamanda , en zy wy- 
ken , op het aannaderen van den winter , naar dc grenzen van Perllë en de Indiën. 
Zy loopen met eene ongelooflyke Ihelheid; men heeft ’er nooit eenen van kunnen 
temmen, en daar zyn troepen van verfcheiden duizenden by malkanderen. Zy 
zyn grooter dan de larpans, maar niet zo groot als de czigitais. Dun hair is van 
eene zeer fchoone graauwe kleur; fomtyds met eene ligt- blaauwachcige tint en 
op andere tyden met eene vermenging van vaal; zy hebben langs den rug’een 
zwarten ftreep , en een andere van dezelfde kleur loopt door den fchoft en gaat 
tot op de fchouders neder: hun ftaart is volmaakt gelyk aan dien van den ezel- 
de ooren zyn minder groot en wyd. 
Wat de zebras betreft , ik heb gelegenheid gehad van hen in mvn verblyf aan 
de Kaap de Goede - hoop wel te onderzoeken, en ik heb in deze fóort eene ver- 
fcheidenheid opgemerkt, die van den gemeenen zebra verfchilt, voor zo veel in 
plaats van de bruine of zwarte banden , waarmede de grond van zyn wifchair ge- 
ftreept is, deze integendeel rosachtig- bruin is, met zeer weinig breede banden , 
van eene flaauwe en witachcige tint; men heeft zelfs moeite om die witachtigê 
banden op te roeiken, en te cnderfcheiJen, in fommige individu’s , die eene een- 
paarige kleur van rosachtig -bruin hebben, cn waarvan de banden flegts flaauwe 
tinten zyn van een wat bleekcr blaauw; zy hebben, gelyk de andere zebras , het 
einde van den fmoel en den voet witachiig, en zy gelyken hun in alles, behalven 
m de fraaijo ftreepen van den rok. Men fchynt dan grond te hebben , van te be- 
fliflen, dat het flegts eene verfcheidenheid in deze loort van den zebra is: zy 
ichyncn evenwel van dien laatften te veiTchilkn in geaartheid; zy zyn zachter cn 
onüerwerpelyker , want men heeft geene voorbeelden , dat men de gellrtcpte zc- 
ras tam genoeg heeft kunnen maaken om hen voor een rydtuig te fpannen, ter- 
wyl die zebras met eenpaarig en bruin hair, minder wedcibaiflig zyn, en zig ligt- 
aan den ftaat van huislykheid gewennen. Ik heb ’er een gezien in de velden 
aa dc Kaap, die met paarden voor een rydtuig gelpannen was, en men verzekert 
j dat men een genoegzaam aantal dezer dieren opvoedt, om tot zulke gebrui- 
re?' kunnen worden, omdat men ondervonden heeft dat zy, naar even- 
uigheid , ilerker zyn dan een paard van gelyke grootte. 
ib liet Xllde Deel , blz. i8 , gezegd, dat men een gelpan van 
enras voor den Heere Stadhouder gemaakt hadt ; deze byzonderheid, die 
biecr dan één menfeh verzekerd was, is evenwel niet waar. De 
Deel. G 
