50 
DE NATUURLYKE HISTORIE 
Hr. Allamand, wien ik al raeermaalen met erkentlykheid heb aanseh^M 
heeft my doen weeten, dat ik, ten dezen opzichte, geene goede Sch 
ten gekreegen had; de Prins Stadhouder heeft maar éinen zebra gehad 
zonderling als Set 
kelyk ftiik: Mylord Clive, zegt hy. uit Indiën terug korafndeXeft 
een wyfjes - zebra meclegebragt , welke men hem aan de Kaap de Go "de 
hoop vereerd hadt Isa dit ^ler eemgen tyd in zyn dierengaarde in Ent 
hnd gehouden te hebben, bragt hy daar een ezel b^r om i " 
Of ’er geene koppeling tiiflcben deze dieren zoude plaJts hebben ^"maSS 
wyfjes - zebra «nlde zig door den ezel met laaten genaalcen. Mvlórd vnnïr 
’'er op uit om dien ezel als een zebra te laaten fchilderen ; het wvfie 
hy, wierdt^er door bedot ; de koppeling gefchiedde, en’daar is ecn%okn 
int geboren, volmaakt gelyk aan zyne moeder , en dat miiTchien noVleS 
De zaak is aan den Hr. Allamand verteld door den Generaal r ^ l ' 
zonderen vriend van Mylord Clive, en dezelve S 
Mylord Clive, den zoon (^). Mylord Pitt heeft de goedLldSd^ 
deswegen in ae volgende bewoordingen te fchryven. Wvlen MviEn ^ ^ 
hadt eene zeer fchoone wyfjes- zebra, welke ik gezien heb te Clennom ™ 
zyne buitepplaatfen , met een mannetjes ■ volen (foal) van haar voorcgefZte? Tr 
nog geen jaar oud was, en dat aan de volgende lift zyn beftaan vlrfchSa^ 
Toen de wyfjes- zebra tochtig was, beproefde men verfcheidenmaalen nm ^ 
ezel aan te bieden, welken zy ftandvaftig weigerde toS laS • M vW 
J,ch;, dat hj, dezen eeel, die dc gewoW Et £dc,= S «dc ffidl» i’''* 
d; kleuren en ftreepen vaneen mannetjes -zebra, het wyf ie zoude kunnen 
gen, het geen zo wel gelukte, dat uiï de koppelingrdie S o° 
wyfje, daar ik van gemeld heb, is voortgefprS. Ik ben in de/?n 
te Clennom geweeft , om te onderzoeken “wat ;er van de^wyfes-Lïri 
volen geworden ware; en men heeft my gezegd, dat de moeder 
en dat men het volen verzonden hadt nLr een^landgoed van MvlSr '"’" ' 
daar vry verre af lag, alwaar men dikwyls bezocht hfdt om 
doen koppelen, maar d-at ’er nooit iets vL gekS wfs. ezelinnen te 
Ik zal over deze faSta evenwel eene kleine aanmerking maaken mam 
lyk, dat ik moeite heb om te gelooven, dat de wyfjes -zebra den ezel 
vangen hebbe, alleen omdat hy zo fraai gefchilderd was en dar ’ 
waarfchynlykheid is om te vermoeden, dat men haar denzèlven hlJf ^ 
geboden, in een oogenbUk, waarin zy fterker aandrang tot de ï 
gevoelde dan te vooren. Daarenboven zon ’er een groot fpnl nr 
gen noodigzyn, zo wel met het paard als met den ezel om 
de zebra nader by de eene dan by de andere foort zy. Haar voorSrS'^^” 
den ezel zoude aanduiden, dat zy, even naby ab £ ST 
van den ezel komt, want men weet, dat de hengft me?de ezelfn 
de ezel rnet de merrie, voortbrengt; maar de onSinding moet noifS 
ren , of het paard met zo wel als de ezel met de lee- 
voort- 
eiï 
ren, of het paard met zo wel als de ezel met de wyfjes - zebra zS ' 
teeien? en of de manneq'es- zebra niet zoude voorttielen met 
met de ezelin? Het is aan de Kaap de Goede- hS S 
pelin^en met den beften nitilag zoude kunnen beproeven. 
CO ^^r,.ALLAMAiSDèMr,.DAVBmT:oJS, i/atée^Lei^c„^ 21 Maart 
1777- 
