VAN DE RUNDEREN. 
51 
de runddieren. 
I k moet hier eene dwaaling verhelpen, waarin ik gevallen ben, ten op- 
zichte van den groei van de hoornen der koeijen, olTen, en ftieren. 
Men hadt ray verzekerd, en ik heb gezegd in ’t IVde Deel , blz. 225 , dat 
zy op den ouderdom van drie jaaren afvielen , en dat zy worden opge- 
volgd door andere hoornen, die, even als de tweede tanden, niet meer 
Vallen: dit ftuk is maar gedeeltelyk waar; het fteunt op eene vergiflirig, 
^aarvan de Hr. Fokster den oorfprong heeft nagefpoord. Zie hier wat 
hy my wel heeft willen fcliryven. 
Op den ouderdom van drie jaaren , zegt hy , fcheidt zig eene zeer dunne laog 
van den hoorn af; deze laag , die geen meerdere dikte heeft dan een blad goed 
gemeen papier, fplyc over haare gehcele lengte, en op de minfte wryving valt zy 
ar, maar de hoorn blyfc, valt niet geheel weg, en wordt niet door eene andere 
opgevolgd; het is ecue enkele afblading, waardoor die foorten van wrongen ge- 
maakt worden, die zig, van den ouderdom van drie jaaren af, beneden aan de 
hoornen der runderen formeeren, en yder jaar wordt een nieuwe wrong of ring 
geformeerd, door de aangroeijing en byvoeging van een nieuwe kegelachtige laag 
der hoornen, binnen in dezelve geformeerd, onmiddelyk op het been dat zy 
omvangt, en die den hoorn - kegel van drie jaar wat meer naar vooren floot. He’t 
fchynt dan dat de dunne laag, na verloop van drie jaaren afgebladerd, dezamen- 
hang formeerde van den hoorn aan het voorhoofdsbeen , en dat de voortbrenging 
van een nieuwe binoenlaag de buitenlaag overweldigt, die zig opent door eene 
overlangfche fpleet, en op de eerfte wryving afvalt. Na dat de esrüe wrong ge- 
formeerd is, volgen de binnenfte laagen van jaar tot jaar, en flooten den driejaari- 
gen hoorn meer voorwaards, en de wrong gaat insgelyks door de wryving los; 
want men neernt w. ar, dat deze dieren gaarne hunne hoornen wryven tegen de 
bootnen of hec hout in den ftal; daar zyn zelf* lieden zo zorgvuldig voor hun vee, 
dat zy eenige paaien in de weiden zetten , op dat de runderen daar hunne hoornen 
tegen wryven kunnen; zonder deze voorzorg beweeren zy opgemerkt te hebben, 
dat deze dieren malkanderen met de hoornen beflryden, omdat de jeukte, welke 
zy daar gevoelen , hen naar de middelen doet zoeken om dezelve te doen ophouden. 
Deze paaien dienen ook om het oude hair af te fchaaven, dat, door het nieuwe 
voortgeflooten , jeukte aan het vel dezer dieren veroorzaakt. 
Dus zyn de hoornen der runderen blyvende , en vallen nooit geheel af 
dan by toeval, en wanneer zy zig geweldig aan eenig hard lighaam üoo- 
ten : wanneer dit gebeurt blyft ’er üegts een korte ftomp over, die ver- 
Icheiden dagen lang zeer gevoelig is, en fchoon dezelve hard wordt, 
poeit zy nooit weer uit, en het dier is voor zyn geheele leeven ont- 
«oornd (a). 
C-*) Noot door eenen Landman medegedeeld. 
G 2 
