54 
DE NATUURLYKE HISTORIE 
runderen ; zy zyn wit op het hghaam , en hebben een zwarten fmop? 
ooren; hunne grootte is als die van een gemeen runddier van middelbiarf.^o” 
maar zy hebben langer pooten, en fraaijer hoornen. De mannetjes weefrpn^^^^ ’ 
vyf honderd dertig ponden, en de wyljes omtrent vieXnSr lun iT"-' 
beter dan dat van geraeene runderen, maar, het geen zonderling moet vonrt 
men, is, dat deze bifons door hunne lange dienflbaarheid, het lang hair verlonï^^n 
hebben, dat zy voormaals hadden. Boftius ypur- r ^ r r 
eandidijftmos informern leoms jubam habmtes, &c. D%iS ^vT 
maar thans hebben zy die lange leeuwen-maanen niT fn 
fehillende geworden van alle de bifons die ons bekend zyn.” 
D 
B 
U 
F E 
L. 
I k heb over dit dier zeer breede berichten ontvangen van /• 
Caetani, van Rome. Deze beroemde Prelaat vofn d ta^- ^ 
beleefde en zeer verRandige aanwyzi'ng by van eenige verzinninïïn 
. my ontfnapt waren, en waarvoor ik hem rJle myne erkentenis^bembi 
met onder iiet oog van het Publiek te brengen zyne zeer wvze aanS’ 
kmgen, die meer klaarheid over de xYatuurlyke Hiftorie van dit nutS 
dier verfpreiden zullen, dan ik in Raat was te doen. nuttig 
Ik heb in t XI Deel, blz. lyr, gezegd, „ dat, fchoon de buffel thans in 
„ Griekenland gemeen, en in Italië een huisdier is, hy echter noch 
„ de Grieken noch by de Romeinen, bekend was, d^jvyl hv n^oR . ^ 
„ naam gehad heeft in de taal dezer volken. Dat het verkeerd ?s 
„ de Hedendaagfchen aan dit . dier den naam van ge 
„ ben, die m het Gnekfch en Latyn wel een Afrikaanfchdilr uitdrukt' 
„ maar een dier, dat zeer verfcliillende is van den buffel, gelS S £ 
„ lyk zoude kunnen toonen door de plaatfen der oude SchryverS £ 
„ men eindelyk, zo men den bubalus tot een geflacht wilde brengen hv 
,, eerdei tot dat der gazeiles , dan tot dat van het runddier of den buffel 
„ beboeren zoude. tJunei 
Mmfignor Caf.t./ini merkt aan, dat Robbertus Stepkanvs, in zvne TK,r„ 
guce Latim, gewag maakt van twee wcorden, die van her 
waaruit men ziet, dat het runddier, onder welk geflacht ril komen, 
zyn, benoemd was met een naam, byna gdyk met den u begreepen 
lo: Biifarus dicitur terra, quiB arari facile naam, 
emem. Dezelfde Stephanüs zegt, dat fct Zord ^ 
dien m» jan i-lnrcul« gaf, omda! hy gateeleTntoeTSS ' Irr T* 
vermaarde feest der Atheniünzeren, èup/ioma gennmd dtr nf ri« , k 
gevierd, en waarin een runddier geofevd 
Rrekt een einde van alle flacheing maakte, dat men het ^ 
waarmede het geofferde dier geflacht was Niemanri ff 
de letter I in « veranderden , gelyk het de Grieken 
gebruikt het woord labmijus , ’t welk £rosds fchrvft 
Seit , I/. tempor elp. Vi. 
