Ci 
VAN DEN BUFFEL. 
fty ’er 7ig ongevoelig aan , en , de gewoonte zo wel als de pyn , maakt hem onder- 
werpelyk. Men geleidt hem met een touw, dat men vaft maakt aan dc2en ring, 
die in het vervolg van zelf uitvalt, door de geduurige poogingen der geleiders, 
die het touw dikwyls fterk aanhaaien , en fomtyds rukken ; maar dan is de ring 
ook noodeloos geworden , want het dier , nu ouder geworden , kent zyn pligt , 
en volgt dien door gewoonte, zodat het door middel van den ring daar loe niet 
behoeft gedwongen te worden. 
De buffel fchynt nog beter gefchikt dan de ftier, voor die Jagtpartyen, welken 
men tot openbaar vermaak aanlegt, vooral in Spanje; ook gebruiken dc Italiaan- 
fche Grooten, die buffels op hunne landgoederen hebben,- niet dan deze dieren... - 
De natuurlyke woeftheid van den buffel vermeerdert, wanneer zy door de gewoo. 
ne middelen aangezet wordt, en maakt deze jagt van vee| belang Inderdaad, de 
buStl vervolgt den menfeh geweldig j tot zelfs in de huizen, alwaar hy de trap» 
pen opklimt, met eene behendigheid en vaardigheid, die men van hem niet ver- 
wagten zoude; hy vertoont zig zelfs voor de venflers der vertrekken, waaruit hy 
niet zelden weder op het ftrydperk fpringt , ja, vliegt de muuren, die het zelve 
affluiten, met verbaazende fprongen over, wanneer hy door het verdubbeld ge- 
roep des volks als geheel buiten zig zelven fchynt vervoerd, en woedende is ge- 
worden ... 
Ik ben dikwyls getuige geweeft, dat op d-'e jagt- partyen, dre op dc landgoede- 
ren van mytie familie gefohieden, de dam.es zelven den moed gehad hebben van zig 
in het ftrydperk te vertooncu; ik herinner my daarvan een voorbeeld in myne 
moeder gezien te hebben. 
Dc vermoeijenis en de woede van den buffel in deze foorten van jagt , doen hem 
fferk zv/eeten; zyn zweet heeft overvloed van een zout, dat zeer fchierp en door- 
dringende is, en dat zout fchynt noodig. om de korft te ontbinden, daar zyn vel 
meelt aliyd mede bezet is. 
De buffel is, gelyk men weet, een herkaauwend dier, en dewyl de herkaauwing 
ren uiterften nuttig is voor de verceering, volgt daaruit dat de buffel niet aan win- 
den onderhevig is; deze waarneeming is reeds gemaakt door AiUiTOTELES, by 
wien men leeft nullum cornutum animal pedere . . . . 
Dj Icvenstyd van den buffel is tennaaftenby dezelfde als- die van de runderen 
dat is te zeggen, van agttien jaaren, fchocn ’er zyn, die tot vyf-cn- twintig 
iaaren leeven De tanden vallen hun doorgaands uit, eenigen tyd vóór dat zy 
flerven In Italië gebeurt het niet dikwyh , dat zy hun leven natuurlyk eindigen. 
■Na den ouderdom van twaalf jaaren is het gebruikelyk hen te meften , en vervol- 
gens hen aan de Jooden te Rome te verkoopen. Sommige ingezetenen ten platten 
lande, door den nood gedrongen, voeden ’er zig insgelyks mede; in het land van 
Labour, in het koningryk van Napels, en in het ciftiee! van St. Pieter, verkoopt 
men dit vleefch in het openbaar, tweemaal ’s weeks. 
Dc hoornen der buffels zyn in hooge achting, en worden veel gezogt: de huid 
dient om flrengen voor dc lydtuigen van te maaken, gelyk ook zeeften, en be- 
klcedlels voor koffers en valiezen; men gebruikt het niet, zo als dat der run- 
deren,, voor zoolleêr, omdat het al te zwaar is, en het water ligtlyk door 
laat ' ' . 
de geheele u-tge(lrektheid der laags landen van Pontina, is maar één- 
dorp, dat ut beflèl - hoeders oplevert; dit dorp heet Cijierna, omdat het in eene 
vlakte ligt: daar men geen water heeft, dan uit de regenbakken, welker naam in 
het kaliaanfeh Cifttma is, en dit dorp is een der leengoederen van myne familie... 
De bewooners, zig bykans allen toeleggende om troepen buffels te houden, en op 
te paffen, zyn tevens de behcndigfte en yverigfte voor de jagtpartyen, waar v«a- 
ik ftraks gqfproken heb. 
