VAN DEN 
N 
I L - G A U T. 
69 
DE NIL-GAUT. 
D it IS het dier, dat door verfcheiden Reisbefchryvers genoemd is, 
graauw runddier van den Mogol, fchoon het in v^erfcheiden flreeken 
van Indië onder den naam van nil-gaut bekend is: wy hebben het mannetje 
en het wyfje loevende gezien in het Koninglyk paleis de Ja Muette, alwaar 
men hen nog tegenwoordig (juny 1774) onderhoudt, en waar men hun 
eene volkomen vryheid geeft. Wy hebben hen beiden naar ’t leeven laaten 
aftekenen , zie PI. XIII en XIV. 
Schoon de nil-gaut in den hals en den kop wat van ’t hert heeft, en 
naar het runddier een weinig in de hoornen en den ftaart geJykt , is hy 
evenwel van die beide foorten verder verwyderd dan van de gazelles of 
groote g'eiten: de heete klimaaten van 7 \lia en Afrika zyn die, alwaar de 
groote foorten van de gazdles en geiten meell vermenigvuldigd zyn • men 
vindt in dezelfde flreeken, of niet verre van dezelve, den condonia’ den 
bubal, den koba, en den nil-gaut, die hier in aanmerking komt ’ 
De foort van baard, welken hy aan den hals en de borft heeft de ge 
fchiktheid van zyn voet en van zyne hoeven, verfcheiden andere over’ 
eenkomften van maakzel met de groote geiten , doen hem meer tot dit ge- 
zin naderen dan tot dat der herten of runderen, en onder de dieren van 
Europa is het de gems, waarmede men hem beter dan met eenig ander 
dier kan vergelyken; maar in der waarheid is de nil-gaut de eenilfte van 
zyne foort , en van eene byzondcre foort , die noch tot die van het rund- 
dier, noch van het hert, noch van de geit, noch van de gazelle , noch 
van de gems, behoort, en daar naar alleenlyk geijkt in eenige afzonder- 
lyke üvereenkomften. Hy heeft, even als alle deze dieren, het vermogen 
van herkaauwen; hy loopt onbevallig, en niet zo goed als het hert 
fchoon zyn kop en hals even ligt zyn ; maar zyn beenen zyn zwaarer en 
ongelyker in hoogte, zynde de agterfte aanmerkelyk korter dan de voor- 
fte. Hy draagt den ftaart. onder het loopen regf agteruit, en houdt den- 
zelven in de laagte en beneden , tenvyl hy in rufl is. Het mannetje heeft 
hoornen , en het vvyfje heeft die niet ; het geen hetzelve nog meer tot 
het gedacht der geiten doet naderen, waaron-ler het wyffe gemeenlyk gee- 
ne hoornen heeft ; die van den nil-gaut zyn hol, en vallen niet af, gehk 
die der herten, der damherten, en rheebokken; een kenmerk, dat hem 
Van dit gedacht van dieren volflrektlyk affeheidt. Dewyl hy komt van 
een land alwaar de hitte grooter is dan in ons klimaat , zal het midbh/en 
moeijelyk zyn om hem hier te doen voortteelen ; fchoon dit evenwel ctr.ü 
goede zaak, niet flegts voor de Natuurlyke Hiflorie, maar ook voor on- 
middelyk gebruik, zou zyn, omdat dit dier, fchoon Jeevendig en zwerven- 
de, gelyk de geiten, zachtaartig genoeg is omzig door den menfeh. te laa- 
