^4 DE NATUURLYKE historie 
men zig gemeenzaam met hem maakte, lekkende altyd de handen van hun die 
hem lieKoosden, of die hem brood aanboden, en hebbende nooit gepooed zm 
van zyne wapenen te bedienen om een eenig raenfch te kwetfen- Het zmtufg van 
den reuk, in dit dier, is zeer fyn, en fchynt het zelve in alle zyne beweeefneen 
te beftiereo; wanneer eenige perfoonen hem naderen, beriekt hy hen, onder het 
imaken van een zeker geluid; hy dccdt het zelfde wanneer men hem drinken of 
CCC6Q wnc 9r\ lio*»- «vAKAnlpf- ^ /• vl 
reuk 
myne ikuju, v-i.w, -- — ^ .uvnu iiauc aangeraaKt (b\ 
Zyne wyze van vechten is zeer zonderling: Mylord Cu ve heeft dezelve in 
twee mannetjes waargenomen, die in een kleinen omtrek waren befloten geweeft- 
hy heeft my dezelve op de volgende wyze verhaald. „ Terwyl zy nog on een 
„ grooten afftand van malkander waren, bereidden zy zig tot het gevedht^met 
„ op hunne kniën te vallen, en naderden tot malkanderen, meteen vrv fnellen 
„ tred, geduurig op de kniën voortgaande: wanneer zy op eenige ftappen bv 
„ malkander gekomen waren^, deeden zy een fprong, de eene tegen den aKn 
Geduurende al den tyd, dat ik er twee m myn ftal had, bemerkte ik 
dikwyls ik hen wilde aanraaken, zy op hunne voorfte kniën vielen, hetCen hun 
zelfs fomtyds gebeurde, wanneer ik voor hun ging; maar, dewyl zy nooit on mv 
aanfprongen, was ik zo verre af van te denken, dat deze houding hunnen toorn 
aankondigde, of eene gefchiktheid tot vechten cetennen gaf, dat ik dezelve in- 
tegendeel befchouwde als eene uitdrukking van vreesachtigheid of groocc zacht- 
aartigheid, of zelfs van nederigheid (c). 
Het wyfje verfchilc zo zeer van het mannetje , dat men het naauwlyks zoude 
gelooven van dezelfde foorc te zyn: het is veel kleiner; het gelykt In «-eftaltp 
en in haare geelachtige kleur, naar eene hinde, en heeft geene hoornen • zy heeVr 
vier fpeeneo, en, men denkt, dat zy negen maanden draagt: fomtyds brenut 
twee jongen voort , maar de meefte reizen llegts een. De mannetjes - nvl - 
pog jong zynde, gelykt m kleur veel naar het wyfje, en bygevolg naar 'etn 
^°Wat de foort aangaat, moet ik aanraerken, dat, wanneer men ons een nieuw 
dier vertoont, het dikwyls zeer moeijelyk, en fomtyds zelfs onmogelvk is 
deszelfs foort alleen door de uitwendige kenmerken te bcpaalen, maar nadat 
dic dier door een bekwaam Ontleedkundigen geopend is, bepaalt zig deze vraag 
door de vergelykende ontleedkunde, doorgaans met zekerheid. 
(*) De Generaal Carnat bericht in eenige waarneemingen over dit oaderwern WAit 
hy my wel heeft willen mededeelen , dat alle de dieren van de foort van het her, n 
reuk zeer fyii hebben; dat hy dikwyls heef: waargenomen, dat de tamme herten 
men dikwyls brood geeft, wanneer men hun een Huk aanbiedt, daarvan t'ebeprén 
niet aanraaken zullen; dat hy dezelfde waarneeming heeft gedaan od eene »PPr rln 
geit, die hem in zyne meefle veldtogten in Indiën vergezelde en dic Lm melk verfSafte-’ 
en welke hy tot erkentenis haarer dienden met zig naar Engeland hadt genomen 
CO Men kan de onverfaagdheid en fterkte, waarmede hy zig op eenig voorwero wpmr 
opmaaken uit de volgende byzonderheid van een der fchoonile van deze dieren dnr ^ ' 
in Engeland gezien heeft; men mag zelfs onderftellen, dat de fchok, welken hv bv d’tp 
gelegenheid kreeg, de oorzaak was van zyn dood, die kort daarna voorviel Pam 
daghuurder, niet weetende dat bet dier zo digt by hem was, en niet bedoelende hArrAi J a 
te tergen, meende geen gevaar te loopen met de palifladen van het nark van ^ 
deren. De nyl-ghaut echter werpt zig met de fnelheid van een LKm L IaI 
-geweld op de palifladen, dat hy een op vorfcheiden plaatfen brak, 01^011 Lner h 
loi onderen toe daar by verloor. Uit dit voorval, en naauwkeuriger bericlnen^ LvnJI f 
dat dit dier vvaell L< in den bronstyd, hoe zacht en tam het op andere 
