78 DE NATUURLYKE HISTORIE 
En het geen my doet zeggen, dat denaam oryx door den Hr. Pallas kwalyk 
op dit dier is toegepafl:, en dat hetzelve de oryx der Ouden niet is, fleunt ook 
hier op, datzy flegts niet kenden dan een Klein gedeelte van ACa, en dat gedeelte van 
Afrika, dat zig langs de Middellandfche Zee uitftrekt; maar dat dier, waaraan de 
Hr. Pallas den naam van oryx geeft, wordt, noch in kiein Afia, noch in Arabie, 
noch in Egypte, noch in alle de landen van Barbaryc en van Mauritanië gevonden; 
dus heeft men grond van te vermoeden , dat het by de Ouden niet bekend, en der- 
halven niet benoemd heeft kunnen zyn, 
De Hr. Fokster fchryft my, dat liy in 1772 in de dierengaarde aan de Kaap de 
Goede- hoop een wyfje van deze foort gezien heeft, dar omtrent vier voeten 
hoog was, aan de voorfte beenen gemoeten ; zy hadt, zegt hy, cene foorc van 
maari-hair langs den hals, dat zig tot de ichouders uitftrekte, alwaar men ook 
zeer lang hair zag: daar was een zwarte fmalie ftreep op den rug, en de kniën 
■waren van dezelfde zwarte kleur, gelyk ook de neus en de fmoel: het hair van 
het lighaara was vaal en tennaaftenby gelyk aan dat van ’t hert, maar de buik en 
het binnen fte der beenen was witachtig. 
Men zag op de keel van dit wyfje cene dikte of uitpuiling, van grootte als 
een appel, die geformeerd wierdt door het been van ’t llrotten - hoofd dat in 
deze foorc van dieren grooter is, en zig meer vertoont dan in alle’ andere 
foorten. 
Dus heeft het wyfje van de canna, zo wel als het mannetje, deze uitpuiling 
onder de keel, terwyl in de foort van onzen Noordfehen eland, het mannetje 
alleen deze byzonderheid vertoont. 
Alle de fnytanden waren , volgens den Hr. Forsteb , van eene aanmcrkelyke 
breedte , maar de middelde waren nog breeder dan de andere. De oogen waren 
levendig en vol vuurs. De lengte der hoornen v/as van omtrent anderhalf voet, 
en , ora een denkbeeld van derzelver plaatfing te hebben, moet men zig dezelve 
voordellen als een groote V maakende, wanneer men het dier van vooren aan- 
ziet, en als malkanderen volmaakt doende verdwynen, terwyl men het dwarfch 
bcfchouwt; die hoornen waren zwart, glad over hunne grootfle lengte, met eenige 
kiingswyzc rimpels aan de balis. ‘Men bemerkt een flaauwen rand, ciie'denomtrek 
der hoornen volgde, rechtin zyne richting, en gedraaid in zyne gedaante. Deooren 
waren breed; de hoeven der voeten zeer klein, naar evenredigheid des' lighaams ; 
hunne gedaante was driehoekig, en hunne kleur zwart. 
Voor ’c overige was dit wyije zeer tam , en at gaarne brood en koolbladen , en 
nam die zelfs uit de hand; *zy was in haar vierdejaar, en, dewyl zy geen man- 
netje hadt, en in haaren bronstyd ■was, fprong zy op de ancilopes, en zelfs op 
een ftruisvogel, die in het zelfde park was. Men verzekert, dat deze dieren ge- 
vonden worden op de hooge gebergten van het binaengedeelte van de Kaap; zy 
doen verbaazende fprongen , en werpen zig over muuren van agt en tien voeten 
hoogte heen. 
