VANDENCONDOMA. 
de CONDOMA of coësdoés. 
W y geeven hier de befchry ving en de afbeelding van den condoma , wel- 
ken men aan ds Kaap de Goede-hoop coësdoës noemt ; die afbeelding ^ 
pntbrak aan myn werk; geen volkomen vel van het dier hebbende, konde' 
ik toen niet dan de afbeelding van den kop en van de hoornen geeven, en 
het is van daar, dat de verzinning met het woord coësdoës^ of coudouSy 
gekomen is, welke wy in het voorgaande ariykel verbeterd hebben ; maar 
federc hebben wy eene welbewaarde huid van dit fchoon dier ontvangen. 
De Hr. Ridder d’Auvillars, Luitenant-Colonel van het Regiment' de 
Cambrefis, heeft ’er ook een raedegebragt, waarvan de Hr. Bkosse, eerfle 
Piendent van t Parlement van Dijon, my eene zeer goede befchryving 
heeft gezonden, die volmaakt overeenkomt met alles wat ik in ’t XIHe 
Deel van den condoma gezegd heb. 
Het dier , zegt de Hr. de Buosfe, wierdt, aan de Kaap de Goede -hoot). in 
zyn geheel, maar dood aan den Ridder d’Auviilars, door den Hr. Reeg' Se- 
cretaris van den Holiandfchcn Raad. vereerd, a!s komende uit het binnengedeelce 
van Afrika, en van eene plaats, omtrent honderd mylen van de Kaap vernvderd 
Men zeide hem, dat deszeifs naam was coësdüs. Drie van de- e dieren waren afee* 
zonden, en alle gellorven, het een grooter, het ander kleiner dan die Hv liet 
het zeer naauwkeurig van zyn vel oiublooten , het welk hy naar Frankrvk heeft 
overpbragt. Dit vel was dik genoeg om daar fchocnzoolen van tomaaken. Ik 
heb het vel in zp geheel gezien. Het dier Ichecn van gellalce te zyn als een klein 
runddier , maar hooger op zyne pooten; het vel was bt-dekt met een graauwkleurig 
hair, dat vry glad was. Daar liep een witte Rreep langs den ruggraat, waarvan 
aan wederzyden zes of agt ft;eopen van dezelfde witte kleur dwIiTfch nederdaal- 
den: daar waren onder de oogen twee witte ftreepen , als een omgekeerde dak-fpar 
gcplaatft, en aan weêrskanten dier Rreepen waren twee vlakken van dezelfde kleur. 
Het hovende gedeelte van den hals was voorzien van lang hair, in de gedaante 
van maanen, die tot op de fchoft nederdaalden. De hoornen, in een rechte lyn 
gemeeten, waren twee voeten, vyf duimen, zeven lynen, en drie voeten, twee 
duimen, drie lynen, in hunne drievoudige bogtigheden, naauwkeuriglyfc op den 
doorgaanden rand gemeeten , lang. De tufleheoruimte tulTcheu de hoornen . bv 
hunnen oorfprong, was flegts van een en een half duim, en aan hun einde, van 
twee voet, zeven duim. Hunne omcrek aan dc baCs was van agt duimen , drie 
lynen; zy waren wél gemaakt, verminderden regclmaatig in dikte, terwy] zy ver- 
der van hunnen oorfprong af waren, en eindigden in een fcherpe punt; zy waren 
van eene graauwe kleur , glad, en ten opzichte van de zelfftandigheitl , vry eelvk 
aan die van den bok, met eenige rimpelachtigheden omlaag, maar zonder wezend- 
lyke groeven; men kondc dezen hoorn tot het einde toe in zyn geheel afneemeu: 
na dat hoornachtig beklecdzel, dat dun en volmaakt uifgehold is, blyft ’er een 
been over, van kleiner diameter, byna even lang, eveneens gedraaid, van cerw 
geelachtig witte kleur, maar niet geheel glad, van eene flappe zelfïbndightid, 
'vemig vaU, wryfoaar, en celaciitig. De hoornen der voeten gdecken aan üttf 
