VAN DEN SAÏGA. 
8 ^ 
®P “'tgeftrekt zyn. De bovenlip is'veel langer dan de 
j “P? zy fchyot hangende, en hec is waarfchynlyk aan die maakzel der lippen 
uac men de manier moet toefchryven, waarop dit dier weidt, want hy plukt het 
gras met af dan teruggaande. > j f 
dieren gaan meeftal troepsgewyze , welke troepen men verzekert, dat 
lomtyds eea getal van tien duizend bedraagen : de hedendaagfche ReisbefchrWs 
''an die grootc troepen: het geen men met meer zeker- 
tT<»P ^^egen » IS, dat de mannetjes zig vereenigen om hunne jongen te befcher- 
men , en hunne wyfjes te beveiligen tegen de aanvallen der wolven en voflen,want 
zy haan een kring rondom die waarde panden , en beftryden de roofdieren moe- 
n ’ft moeite kan men hunne jongen vzegneetnen en tam maaken: hun- 
^ Item gelykt naar het geblaar der fchaapen. De wyfjes werpen in dc lente, en 
werpen flegts één jong, zelden twee; men eet hun vleefcli in den winter, als een 
goed wild, maar men wil hec niet in den zomer, ter oorzaake der wormen, die 
oan tuflehen vel en vleefch zyn ; deze dieren zyn tochtig in den herfft , en zy 
neoben als dan een flerken muskusreuk. _ De hoornen van den faïga zyn doorfchy- 
nnoL ’ m achting wegens verfcheidenerhande gebruiken, die men daarvan 
uiuaKt; de Chineezen inzonderheid koopen hen vry duur; men vindt fomtyJs faï- 
V ^°°*'Oon, en zelfs ziet men ’er , die maar één hebben; het geen be- 
eitiM wordt door den Hr. Pallas, en het 1’chynt het zelfde dier te zyn, waar- 
Van Rzaczinski fpreekc, wanneer by zege: Arüs campejlris fbaran poIuy_) uno 
cornu injlru6tus fpeüatur in dejertis Ivcis ^ ultru Bruclaviani Oczokoviu 7 n u/qu$ pro** 
tenjis. r 
De faïga is van grootte als eene gemeene geit; de hoornen zvn een voetlang, 
doorfchynende , van eene vuil-geele kleur , omlaag gerimpeld met ringen, en glad 
van boven; zy zyn achterwaards gekromd, en de punten naderen tot malkander. 
Ue ooren zyn recht, en loopen uit in een Rompen punt. De kop is geboogd , 
van het voorhoofd tot aan den fraoel, en het zelve van ter zyde befchou wende . 
mdt men eenige overeenkomll met dat van het fchaap. De neusgaten zyn groot, 
yv a 1. ‘^‘-'gedaante van pypen; daar zyn agt fnytanden in het onderfte kaakbeen ; 
kafljes, en vallen op den minden fchok uit. De 
mannetjes alleen b^ben hoornen , en de wyfjes zyn daarvan ontbloot. De ftaarc 
IS kort, hebbende flegts drie duimen lengte. Het hair boven op het lichaam, ea 
aan de zyden is iiabelle kleur , en dat van den buik is wit ; daar is een bruine lyo 
overlangs den ruggraat. 
Saïga is een Tarcaarlth woord, dat wilde geit betekent, maar gemeenlyk noe- 
men zy het mannetje matgatch , en het wyfje faïga. 
XVl Deel 
M 
