VAN DE GAZELLE ANTILOPE. 
93 
DE GAZELLE ANTILOPE. 
D e Hr. Pali,as merkt met veel reden aan, dat ’eï dieren zya, vooral 
in het geflacht der wilde geilen en gazelles , waari’an de naamen , 
door de Ouden aan hun gegeeven , eeuwig twyfelachcig zullen blyven : die 
van cervi-capra, het welk ik gezegd heb het zelfde dier te zyn als de 
firepficeros der Grieken, of de adax der Afrikaanen, moet, volgens den 
Hr. Pallas, toegepafl; worden op de gazelle, welken ik antilope genoemd 
heb: hy zegt, en ’t is de waarheid, dat Aldrovandus de eerfte is ge- 
weeft, die eene goede afbeelding van de hoornen gegeeven heeft (a), en 
wy hebben niet flegts de hoornen, maar het geheele geraamte van dit dier 
gegeeven {b). Ik dacht toen , dat het een der vyf was , welken de Hri-'n. 
van de Akademie der Weetenfehappen, onder den naam van gazelle ont- 
leed hebben, maar de Jtr, Pallas verfchaft my goede redenen om ’er 
aan te twyfelen: ik had insgelyks gemeend, dat de hoorn, op Pl. 
XKXniI, fig. 2, van het Xllde Deel verbeeld, kon behooren aan eene 
foort van onze antilope verfchillende , maar de Hr. Pallas heeft zekerheid 
gekreegen,^ dat hy tot deze foorc behoort, en dat het eenighe verfchil , dat 
’er is, hierin beftaat, dat de hoorn, op onze XXXyiIfte j>i, van het XIHe 
Deel , vertoond , aan het volwalTen dier behoort , terwyl de andere klei- 
nere tot het zelfde dier, maar nog jong zynde, behooren. 
Ik heb gezegd , dat de foorten van antilopes verfchillende raffen onder 
malkanderen fchynen te hebben (c), tn ik heb te kennen gegeeven, dat 
zy niet flegts in Afia, maar ook in Afrika, gevonden worden, en vooral 
in Barbarye, alwaar zy den naam van lidinée voeren; de Hr. Pallas zegt 
het zelfde, en hy voegt by verfcheiden hiftorifche bewyzen eene goede 
beichryving van dit dier, waarvan wy meenen hier het uittrekzel te moe- 
ten geeven. 
Ik heb gelegenheid gehad , zegt hy, van deze dieren te onderzoeken, en wei te 
befchryven; zy zyn federc tien jaar in de dierengaarde van den Prins van Oranje: 
fchoon in r/jf of 1756 van Bengale overgevoerd, hebben zy niet flegts blyven 
leeven, maar hebben zelfs voortgeteeld in het klimaat van Holland; men houdt 
hen by de axis of gevlakte damherten; zy leeven in vrede, en brengen eveneens 
hunne jongen op. 
Het eerfte mannetje was reeds oud toen het aankwam, en het wyfje was vol- 
■waften; dit mannetje is geftorveu in J?66, maar het wyfje leefde toen nog, en 
fchoon zy toen meer dan tien jaaren oud was, hadt zy ’s jaars te V0QreD,i7ój, 
(a) Aldrovandus de Quadrnp, Bifulch, pag. 256, 
CD Zie het Xa Deel, Pt. XXXFll. 
CO Zie deze Natuurlyke Hillorie, XII Deel, blz, 15^, 
M3 
\ 
