ïog DE NATUURLYKE HISTORIE 
Dit dier is zeer zachtaartig ; het heeft noch toornigheid , noch kwaad- 
aartigheid; het is zelfs liefkoozende ; het laat zig beklimmen door den 
perfoon die het voedt, en zoude denzelfden dienft ook aan anderen niet 
weigeren. Het gaat Happende, draaft, en neemt zelfs eene foort van ga- 
lop: wanneer in vryheid is, huppelt hy, en wentelt zig in ’t gras. De 
lama, dien ik hier befchryf, is een mannetje; men heeft opgemerkt, dat 
hy dikwyls door de behoefte van koppelen geprikkeld wordt. Hy pifl: 
achteruit , en de mannelyke roede is klein , naar de grootte van zyn 
lichaam ; het was in de laatfte maand may meer dan agttien maanden geleden 
dat hy niet gedronken iiadc ; en het komt my voor , dat hy geen drank 1 
noodig heeft, wegens de groote menigte fpeekzel , waarmede het binnenfte 
van zyn mond geduurig bevochtigd wordt. 1 
Men leeft in de reisbefchryving van Commodore Byron (a) , dat men 
guanaques, dat is te zeggen, lamas , vindt, op het eiland derPingains, 
en in het binnenfb der landen tot aan Kaap des Vierges, of Maagdenkaap’ 
die, ten Noorden den ingang van de Straat van Magellaau formeert- ‘ 
dus vreezen deze dieren geenszins de koude; in hunnen natuurlyken en 
vryen Haat trekken zy gemeenlyk met troepen van zeftig of tagtig; zy 
laaten zig niet naderen (Z») ; zy zyn echter zeer gemaklyk tam te maaken. 
Toen het fcheepsvolk van Commodore Byron zig van een jonge lama 
meefter gemaakt hadden, over welks bevallig maafeel men zig verwon- 
derde , maakten zy het zo tam , dat het dier hun de handen kwam lekken. 
De Commodore Byron en de Kapitein Wallis vergelyken dit dier met 
het damhert in grootte, geftalte, en kleur, maar Wallis is in dwaaling ' 
gevallen, met te zeggen, dat het een bult op den rug heeft. 
(a) Zie Tom. I, du premier voyage dt Cooky pag, fS en 33. 
Ifi) ■ . I JUd, pag. 25. 
