VAN DE GROOTE AFRIKAANSCHE AiOL. 129 
DE GROOTE AFRIKAANSCHE MOL. 
E ene tweede foort is de raol van de Kaap de Goede -hoop, waarvan 
wy gewag gemaakt hebben in het XV'Je Deel, hlz. 138. Deze 
Afrikaanfche mollen zyn, volgens den Abt de ea Caille, veel groocer 
dan de Europifche; en zy zyn zo talryk in de landen van de Kaap, dat zy 
daar gaten maaken, en verhevenheden opwerpe»’ , zo groot, en zo me- 
nigvuldig , dat men dezelve niet te paard kan overtrekken , zonder gevaar 
te loopen van telkens te flruikelen öf te vallen (a). 
(ji) Foyage de TAbbé de la Caille, pag. app. 
DE KANAD ASC HE MOL. 
E ene derde foort is die, welke de Hr. de la Faille in het vervolg van 
zyne Verhandeling heeft laaten graveeren, en waarvan wy hier de af- 
beelding geeven op PI. XXVIII. De Hr. de la Faille zegt , dat zy in Ka- 
nada _ gevonden wordt, en dat zy door geenen Schryver is aangeweezen: 
zie hier de korte befchryving, welke hy daarvan geeft. 
Dit viervoetig dier heeft van de gemeene mol niet dan eenige deelen ; in andere 
deelen vertoont zy een kenmerk , dat haar doet naderen tot by de klafle der rot- 
ten; zy heeft ’er de gedaante en de vaardigheid van: haar haart, drie duimen 
lang, is knoopig, byna naakt, gelyk ook haare voeten, die elk vjf vingers heb- 
ben; zy worden befchermd door kleine bruine en witte fchildjes, die daarvan 
alleenlyk het bovenfte gedeelte bedekken. Dit dier is meer boven den grond 
verheven, en minder kruipende dan de Europifche mol; het heeft een gerekt 
lichaam, bedekt met een zwart, grof, minder zydeachtig, en langer hair; ook 
heeft dit dier minder flerke en tederer handen.... De oogen zyn onder het hair 
verborgen ; de fmoel is bezet met knevels, die aan dit dier byzonder zyn; en die 
fmoel IS niet fpitfeh, noch eindigt in een kraakbeen, gefchikt om in de aarde te 
wroeten, maar hy is gerand met vleezige fpieren, die zeer dun zyn, en het voor- 
komen hebben van zo veele doornen : alle deze punten hebben een tint van eene 
fchoone rooze* kleur , en beweegen zig naar welgevallen van het dier , zodat zy tot 
roalkanderen naderen , en zig zodanig vereenigen, dat zy maar één zeer fcherp en fyn 
lichaam uiemaaken. Somtyds ook openen zig deze doornige fpieren , en ontlui- 
ken, als ’t ware, op de wyze van de kelk der bloemen; zy omvangen en befluiten 
de neusbuis, waaraan zy tot befchutting verürekkcn; het zoude moeijelyk zyn, 
te zeggen, tot welk ander gebruik dan om in de aarde te wroeten, dit dier zulk 
een zonderling deel zou kunnen bezigen. 
XVI Deel, R 
I 
