I3Ö DE NATUURLYKE HISTORIE 
1 
wegens die gewaande Kaapfche marmotten gezegd heb, gelyk ook alles 
wat de Hr. Allamand uit den mond van den Hr. Klockner wegens dit 
zelfde dier bericht, onder den naam van klipdas^ aanmerkende, dat hy 
dcfor, het maakzel zyner voeten niet in het geflacht der daflen gebragt moet 
worden, en dat het verkeerdlyk is, dat men hem dezen naam gegeeven' 
heeft. 
Hier heeft de Hr. de Büffon het artykel van den Klipdas geplaatji^ ’t i 
geen ih het XF Deel voorkomt ^ hlz. 213, enz. ^ 
' I 
j. 
DE OTTER. ‘ 
W y hebben gezegd , dat de otter niet vatbaar fcheen voor opvoeding , 
en dat wy niet hebben kunnen flaagen in hem te temmen ; maar 
ongelukkige poogingen bewyzen niets, en wy hebben dikwyls bevonden, 
dat men aan het vermogen dat de opvoeding op de dieren heeft, niet te 
fchielyk moet v/anhoopen; de zulfcen zelfs, die daar het rainft vatbaar ! 
voor, of het minfl; weÊrbarftig tegen fchynen , wyken echter , en onder- i 
werpen zig in zekere omftandigheden j de zaak is maar om die giinflige ’ 
omllandigneden te ontmoeten , en het punt te vinden van waar men hunne 
geaartheid met het meefte voordeel kan aantallen ; daar vervolgens werk 
van te maaken , en het zelve tot een grond te leggen om eene eerde ge- 
woonte op te veftigen , die dan vervolgens door geduurige herhaaling ! 
noodzaakelyk kan worden, en tot eene wezendlyke behoefte overgaan, '' 
waarnaar dan de andere natuurlyke gebruiken zig niet alleen fchikken , maar 
waardoor zy zelfs overmeefterd kunnen worden. De opvoeding van den Jj 
otter, daar wy hiervan fpreeken zullen, kan ’er ons een voorbeeld t^an I 
verfcliaffen ; zie hier wat de Hr. Marquis de Courtivron, myn medelid | 
van de Akademie der Weetenfchappen , my wel heeft willen fchryven, 8 
in dato 15 oftober 1779, over een zeer tammen cn onderwerpelyken !■ 
otter, welken hy te Autun gezien hadt. • t 
Gy geeft vryheid, myn Heer, aan hun, die eenige waarneemingen , tot de Natuur- 
lyke Hilloriebetrekkelyk, hebben, dezelven aan u mede te deelen, zelfs fchoon 
zy niet geheel overeenkomen met het geen uw eerlle gevoelen Ichynt geweeft 
te zyn. Het artykel van den otter in uw werk herleezende, zie ik dat gy twy- 
felt of men dit dier wel gemaklyk zou kunnen tam maaken. in het geen ik 
u daaromtrent zal zeggen, meld ik niets dan het geen ik gezien heb, en ’t geen 
duizend menfehen even zo wel als ik gezien hebben, in de Abdy van St. Jean 
Ie grand, te Autun, in ’t jaar 1775 en 1776. Ik heb, zeg ik, in het beloop 
van die twee jaaren, herhaalde reizen gezien, eene wyfjes. otter, die kort na 
haare geboorte in dit klooller gebragt was, en welke de deurwachcllers de lief- I 
hebbery hadden gehad vaa op te voeden; yy hadden haar met melk eevoed tot 
den ouderdom van twee maanden; toen begonnen zy het ion- e dier" aan allcr- 
han- ‘ 
