VAN DEN SARICOVIENNE. 
139 
zelven heeft in de uitwendige gedaante , want het is een wezendlyke ot» 
ter, tot welken wy niet alleen zullen brengen die groote otters van Guiana 
en Brazilië, waarvan wy geiproken hebben in het XVde Deel van dit 
Werk, blz. 12-3 ,. niaar ook dien iCanadafchen otter, waarvan wy bericht 
gegeeven hebben in ons XlIWe Deel, blz. 215, en die van grootte en 
foort met de faricoviennes fchynt overeen te komen. 
Men ziet deze faricoviennes of zee -otters op de ooilelyke kuilen van 
Kamtichatka , en de omliggende eilanden , van den joften tot den 
graad; en daar worden weinig of geene gevonden in de binnen-zee, ten 
weden van Kamtfchatka, noch verder dan het derde der Kurilifche eilan- 
den : zy zyn noch wreed , noch woeil , en houden zig zelfs vry bepaald 
op de plaats welke zy zig ten verblyfplaatfe gefcoren hebben ; zy fchynen 
de phocas te vreezen, ten minden vermyden zy deplaatfen waar deze zig 
onthouden , en beminnen alleenlyk het gezelfchap van die van hunne foort. 
Men ziet hen in grooten getale op alle de_ onbewoonde eilanden in de 
oodelyke zéën van Kamtfchatka ; daar was in 1742 zulk eene groote me- 
nigte dezer dieren op het eiland Bering , dat de Ruilen meer dan vyf hon- 
derd doodden; dewyldezedieren, zegt de Hr. Steller, nooit te voorenmen- 
fchen gezien hadden, waren zy niet vreesachtig; zy naderden zelfs tot de 
vuuren, die wy aanilaken , tot dat zy, door hunne rampen geleerd, ons 
begonnen te ontvluchten (Z<). 
Geduurende den winter onthouden deze faricoviennes zig dan in zee op 
de ysfehotfen, en dan op den oever: des zomers trekken zy de rivieren 
op,' en gaan zelfs tot meiren van zoet water, daar zy zig zeer fchynen te 
ver\naaken : in de heetfte dagen zoeken zy, om te ruilen , de koele plaat- 
fen en fchaduwen: uit het water komende, fchudden zy zig af , en leggen 
zig op de aarde neder, in een ronde geilalce, zo als de honden; maar 
vóór dat zy gaan flaapen, poogen zy meer door den reuk dan door het ge- 
zicht , 't welk niet ilerk en kort by hen js, te ontdekken, of ’er ook 
eenig vyand in de nabuurfchap te vreezen is_. Zy verwyderen zig niet van 
den oever, dan op kleine afftanden, om fchielykhet water, zo het gevaar 
dringt, te kunnen herwinnen, want fchoon zy vry fchielyk loopen , kan 
een vaardig man hen echter achterhaalen , maar in vergoeding zwemmen 
zy met eene groote fnelheid, en zo als ’t hun behaagt, dat is te zeggen , 
op den buik, op den rug, opdezyden, en zelfs in eene byna loodrechte 
houding of overeind, als op hunne achterile pooten ilaande. 
Het mannetje bepaalt zig tot óén wylje, daar hy zig aan verbonden 
houdt, waarmede hy fteeds op en néér gaat, en dat hy veel fchynt te be- 
minnen, het zelve noch in zee, noch te lande verlaatende; het is waar- 
fchynlyk, dat zy op alle tyden van het jaar koppelen , want men zier jon- 
gen van deze dieren in alle jaargetyden , en fomcyds worden de vaders en 
moeders nog gevolgd door jongen van verfchillendea ouderdom, en uit 
I 
{Jj) Novi Conment. Acai. Metropol. Tom, II, ann. 1751. 
S 2 
