H» de natuurlyke historie 
heel van één of anderhalf duim op den rug , den ftaart , en de zyden des 
lichaaras; zy zyn korter op het hoofd en op de leden , maar onder dit lang 
liair is ’er, gelyk by de zee-beeren, eene foort van dons of vilt, die van 
cene bruine of zwarte kleur is, gelyk het einde der groote hairen van het 
lichaam. Men kan de vellen der wyfjes van die der mannetjes ligtlyk on- 
derfcheiden , omdat zy kleiner en zwarter zyn, en omdat zy langer hair 
onder den buik hebben ; de jongen hebben ook in hunnen eerflen^leeftyd 
zwart, of zeer bruin, en zeer lang hair , maar op vyf of zes maanden ver- 
liezen zy dat fchoon hair, en op den ouderdom van een jaar zyn zy enkel 
bedekt met hun vilt, en de lange hairen komen niet weder dan'^’t volgende 
jaar. Het ruijen gaat in de volwalTenen op eene verfchillende wyze van 
die der andere dieren ; eenige hairen vallen uit in de maanden july en au- 
guftus, en de anderen krygen dan een bruinere kleur. 
Gemeenlyk zyn de faricoviennes omtrent twee voet en tien duim Jan? 
van het einde van den bek tot aan het begin van den ftaart , die twaalf of 
dertien duimen lengte heeft. Hunne zwaarte is van zeventig tot tachtig 
ponden. De faricovienne gelykt naar den land- otter, in de gedaante des 
lichaams, dat alleenlyk veel zwaarder is in alle opzichten; beide hebben zy 
de achterlfe voeten nader by den aars clan de andere viervoetige dieren; 
de ooren zyn recht kegelvormig, én met hair bedekt, gelyk by den zee- 
beer; zy zyn byna een duim lang, hebben evenveel breedte, en ftaan 
omtrent vyf duim van malkanderen af. De oogtn en de oogleden zyn vry 
gelyk aan die van den haas , en zyn ten naaftenby van dezelfde grootte • de 
kleur yan den regenboog verfchilt in verfchillende individu’s; want deze 
kleur is by fommigen bruin , by anderen zwartachtig ; daar is een vlies in 
den grooten hoek van yder oog, gelyk by de zee-beeren, het welk het 
oog niet dan ten halven kan bedekken. De neusgaten zyn zeer zwart, 
gerimpeld, en zonder hair, en de lippen zyn van eene byna gelyke dikte 
met die van den gemeenen phoka. De opening van de keel is middel- 
maatig , hebbende niet meer dan twee duimen drie lynen lengte , van het 
einde van den bek tot aan den hoek. Het bovenfte kaakbeen fpringt een 
half duim voor het onderfle uit ; beiden zyn zy bezet met witte knevels 
nederwaards gericht, en waarvan de flyve hairen, fer zyden van den bek* 
drie duimen lengte hebben, maar flegts één duim by de neusgaten. Het 
bovenH kaakbeen is gewapend met veertien tanden ; daar zyn eerll vier 
zeer fcherpe fnytanden, van twee Jynen lengte; vervolgens een hondstand 
aan weêrzyden, van een kegelachtig maakzel, een weinig achterwaards 
gekromd , en omtrent een duim lang ; na de hondstanden zyn ’cr vier bak- 
tanden aan weêrskanten , die breed en dik zyn , inzonderheid die van ach- 
teren, en die laatlle tanden zyn zeer gefchikt om de fchelnen te kraaken 
en de fchaalvifiehen te vermaalen. ’ 
In het onderfte kaakbeen is het getal der tanden eemeenlvk T-effien. 
Daar zyn eerll, gelyk in het bovenfle, vier fny- en twee honds-tanden ; 
diejaatllen hebben maar agt lynen lengte; maar daar zyn vyf baktanden aan 
weerskanten , waarvan de twee laatllen by de keel zyn ; dus beloopt het 
