ï4Ö DE NATUURLYKE HISTORIE 
Volgens den Reisbefchryver Kracheninnikow (b) , gaan de morfes, die 
hy zee-paardeti noemt, niet in het zoet water, noch trekken de rivieren 
door, gelyk de phokas. Men ziet weinigen van deze dieren, zegt h]r, in 
den otntrek van Kamtfchatka, en zo men ’er vindt, is het niet dan in de 
zeen ten Noorden; men vangt ’er veelen aan de Kaap Tchukotskoi , alwaar 
zy grooter en fterker zyn dan overal elders. De prys hunner tanden hangt 
aï van derzelver grootte en gewigt ; de duurfte zyn die , welke- twintig 
ponden weegen , maar die zyn zeer zeldzaam ; men vindt ’er zelfs niet 
veel , die tien of twaalf pond weegen , en hunne gewoone zwaarte is maar 
van vyf of zes ponden. 
Fredrik Martens hadt reeds eenigen der natimrlyke gebruiken van de- 
ze dieren waargenomen ; hy verzekert dat zy flerk en moedig zyn , en dat 
zy malkanderen met eene buitengemeene dapperheid byfpringen. Zodra 
ik ódn gewond had, verzamelden de anderen rondom het vaartuig, en 
doorboorden het met hunne flagtanden ; anderen verhefton zig boven het 
•water , en deeden al wat zy konden om zig in het vaartuig te werpen ; wy 
doodden verfcheiden honderden van deze dieren aan het eiland Muff. . . , 
Men vergenoegt zig gemeenlylc den kop en de flagtanden mede te nee- 
men (c). 
Deze dieren trekken, gelyk men weet, met zeer groote troepen, en zy 
warep voormaals in eene byna ontelbaare menigte in verfcheiden plaatfen 
der noordelyke zeen. De Hr. Gmelin bericht, dat indejaaren 1705 en 
1706, de Engelfchen, aan het eiland CJiery, zeven of agt honderd in zes 
nuren tyds doodden; dat zy in 1708 in zeven uuren negen honderd vel- 
den, en in 1710 in éénen dag agt honderd afmaakten. Men vindt, zegt 
hy, de tanden dezer dieren op de laage oevers der zee, en het is waar- 
fchynlyk , dat deze tanden van die dieren komen , die ^eftorven zyn ; men 
vindt een groot getal dezer tanden naar den kant van Tfehutfehits, alwaar 
die volkeren hen op hoopen opflapelen, ora ’er werktuigen van te man- 
ken (rf). 
Men ziet uit de verhaalen tran alle de Reisbefchryvers , die de Noord- 
fche zeen bezogt hebben, dat men eene verbaazende flachting onder deze 
groote dieren heeft aangeregt, en dat de foort thans veel minder talryk is 
dan zy te vooren was; zy zyn naar ’t Noorden en naar de minfl bezochte 
plaatfen gedreeven door de vilTchers, die hen niet meer aantreffen in de^ 
zelfde plaatfen, alwaar zy oudtyds iii zo grooten getale waren ; wy zullen 
zien, dat het ten naaftenby eveneens is met de phokas, en met alle die 
tweeflachtige zee -dieren, welker natuurlyke geaartheid hen aanfpoort ora 
eene foort van maatfehappy te formeeren , en zig met troepen zaam te 
voegen. De menfeh heeft alle die maatlchappyen verbroken , en de mees- 
ten dezer dieren leeven thans in een Haat van verftrooijing, en kunnen zig 
niet verzamelen dan by woefle en onbekende landen. 
(hy Hifloire du Kamtfchatka, Lion Tm. /, pag, aS3» 
G) C,rt,enlar>d, 
Koyage de Tm. 11. 
