15 » 
DE NAtUURLYKE PIISTORIE 
ren, en in dezen flaat vertoonden dezelven zig niet anders dan als twee 
grooce overlangfche trekken op het einde van den bek; hy opent dezelve 
niet dan om de lucht door eene fterke uitblaazing weder weg te fchikken ; 
vervolgens om dezelve weder in te haaien, waarna hy de neusgaten weer 
fluit als te vooren, en dikwyls verloopen ’er meer dan twee ïninuuten tus- 
fchen ydere inademing ; de lucht maakte in deze beweeging van inademing 
een geluid, gelyk aan eene zeer fterke oplhuiving. Daar vloeide byna 
geftadig uit de neusgaten eene foort van witachtig fnot, van eene onaan* 
genaamen reuk. 
Deze groote phoka, gelyk alle de andere dieren van dit geflacht, wierdt 
verfcheiden maaien daags als verdoofd , en viel in flaap ; men hoorde hem 
van zeer verre fnorken , en , terwyl hy in flaap was , konde men hem niet 
dan met moeite wakker maaken ; het was zelfs genoeg dat hy in dien flaat 
van verdooving was , om zyn meefter niet gemaklyk te willen gehoor gee- 
ven , en men moefl; hem eenige vifch onder de ne'us houden , om hem uit 
denzelven te doen herkomen, en volkomen wakker te maaken; dan her- 
nam hy zyne beweegingen , en was zelfs levendig ; hy hefte het hoofd 
en het voorde gedeelte van zyn lichaam op , door zig op zyne twee voor- 
fte vinnen of leeden te flutten , ter hoogte van de hand , die hem de vifch 
aanboodt; want men voedde hem met geen andere fpyze, en het waren 
voornaamlyk karpers, en paaling, die hy nog boven de karpers verkoos, 
daar men hem mede onderhielde. Men gebruikte de voorzorg van deze 
vifch , fchoon die raauw laatende , toe te maaken , door dezelve in zout te 
wentelen; hy hadc van deze leevende vifch, in zout gewenteld, of daar 
mede befprengd, dertig pond in vier - en - twintig uuren noodig; hy floeg 
de paalingen zeer gulzig in, zo deedt hy ook de eerfte karpers, die men 
hem gaf , maar nadat hy twee of drie van de geheele karpers hadc doorge- 
zwolgen , poogde hy de anderen van het ingewand te ontdoen , eer hy die 
te lyve floeg; en tot dat oogmerk vattede hy eerll den kop aan, welke 
hy met zyne tanden verbryzelde ; veiwolgens liet hy dezelve vallen, 
opende den buik om ’er de gal en verdere ingewanden uit te haaien, 
en nam hen dan weder aan het gedeelte van den kop om hen door te 
flikken. 
Zyne uitwerpzelen verfpreidden eene zeer fliinkende reuk ; zy waren 
van een geelachtigc kleur, en fomtyds vloeibaar, en wanneer zy ftevi^- 
waren, hadden zy de gedaante van een bal De oppaflers van dit dier ver- 
zekerden ons, dat het verfcheiden dagen kon leeven, en zelfs een 
maand, zonder in het water te zyn, mits evenwel, dat men zorg droeg 
om hem alle avonden met fchoon water te wallchen, en dat men hera 
voor drank helder zout water gaf, want zodra hy zoet, en vooral troebel 
water dronk, hadt by ’er akyd ongemak van. 
Het lichaam van dezen grooten phoka, gelyk dat van alle de dieren 
van dit geflacht, is van eene byna cylindrifche gedaante; het \'ermin- 
dert evenwel in c;ikte, zonder zyne rondte te verliezen, terwyl het den 
flaarc 
