xS4r de NATUÜRLYKE HISTORIE 
lengte, en omtrent zeventien duimen breedte; wanneer het vlies geheel 
uitgefpreid is , zyn zv dik en gevleesd aan de zyden , dun in ’t midden , en 
feftonsgewyze mtgefchulpt aan de randen; daar waren geene blykbaare na- 
gels op die achterfte vinnen , maar die nagels ontbraken ongetwyfeld niet 
dan by toeval, en omdat dit dier zeer onruftig was, en zyne nagels fterk 
wreef op den grond van zyn hok; het vlies zelf zyner vinnen was verflee- 
ten door de wryvingen, en op verfcheiden plaatfen gefcheurd. 
De ftaart, die tulTchen de twee vinnen ligt, is flegts vier duim lang , 
en maar drie breed; hy is van eene byna driehoekige gedaante, breed aan 
zyn oorfprong, en in een punt gerond aan zyn einde; hy is niet zeer dik, 
en fchynt over zyn gebeden omtrek geplat. 
Deze groote phoka wierdt gevpgen den 28 o6lob. 1772 in de Adriatifche 
golf, by Dalmatië , aan het kleine eiland Guarnero, twee honderd mylen 
van Venetie ; men hadt ’er verfcheidenmaal vergeeffch jagt op gemaakt 
en hy was reeds vyf of zesmaal ontfnapt door de netten der vi'lTchers te 
breeken; hy was federt meer dan vyftig jaaren bekend, volgens het be 
richt van oude vilTchers dezer kuil, die hem dikwyls vervolgd hadden, en 
die van gevoelen waren, dut men zyne groote gdlalte aan zyn hoogen 
ouderdom moeft toefchry ven ; en , het geen dit vermoeden fchynt te ver- 
fterken, is, dat zyne tanden zeer geel waren,, en verfleeten fchee- 
nen ; dat zyn hair veel donkerer was in de kleuren dan dat der meeile 
phokas, die wy kennen, en dat zyne knevels lang, wit, en zeer grof 
waren. 
Daar zyn evenwel eenige andere phokas van dezelfde grootte in dezelfde 
Adriatifche golf gevangen ; zy zyn , even als deze, gevangen en medege- 
voerd naar Frankryk en Duitfchland, in het jaar lydo, en daarna. Dewyl. 
de oppaflers dezer dieren belang hadden om hen in ’t leeven te houden 
hebben zy middel gevonden om hen tegeneezen van eenige ziekten, die 
hen door de gevangenis en den dwang , waarin zy leeven, overkomen, en 
welken zy waarfchynlyk in hunnen ftaat van vryheid niet kennen ; by voor- 
beeld, wanneer zy ophouden te eeten, en de vifch weigeren, neeraen zy 
hen uit het water, laaten hen melk met theriakel gebruiken; zy houden 
hen warm, en omwinden hen. met een deken ; zy gaan met deze behande- 
ling voort,, totdat het dier zyne eetlull hebbe wedergekreegen , en zyn ee 
woon voedzel met vermaak ontvangt. Het gebeurt dikwyls, dat deze 
dieren alle voedzel weigeren , geduurende de vyf of zes eerfte dagen nadat 
zy gevangen zyn, en> de vilTchers verzekeren, dat men hen van kracht- 
loosheid zou zien fterven, zo men hen niet dwong om eene dofis theriakel' 
met melk te gebruiken. 
Wy zullen hier eenige waarneemingen byvoegen , die gemaakt zyn 
door den Hr. Sabarot de la Verniere, Geneesheer te Montpellier 
op eene groote wyfjes-phoka, die ons toefchync van dezelfde foort te 
zyn, als het mannetje, d.iar wy zo even de befchryving van gc^eeven 
hebben. ^ 
