DE NATUURLYKE HISTORIE 
af tot aan de Kanarifche eilanden , en tot aan de Kaap de Goede- hoop^ 
gevonden, maar ook in de MiddeJJandfche- en in de Zwarte- zee. De Hr. 
KRACHENrNNïKow en de Hr. Pallas (y), zeggen, dat ’er zelfs in de Kas^ 
pifche-zeën en in het meir Baikal zyn, alwaar het water zoet en niet brak 
IS, gelyk ook in de meiren Onega en Ladoga in Rusland; het geen fclivut 
te bewyzen,_dat deze foort algemeen verfpreid is, en dat zy eveneens in 
de zeen en in de zoete wateren , van de koude en gemaatigde klimaaten 
leeven kan. Wy geeven hier op P/. XXXI/I de afbeelding van één de- 
zer phokas , welken wy leevende hebben hiaten aftekenen , en die wel eene 
verfcheidenheid in deze foort v'an den gemeenen phoka zoude kunnen zyn 
hebbende flegts eenige ligte verfchillen in de gedaante des lichaams en 
in dc kleuren van het hair, met den phoka van de XLVlfls FL in het 
XlIIJe Deel. 
De Reisbefchryver Denis fpreekt van eene foort van phoka, van mid- 
deloaare grootte, die op de kaften van Akadia gevonden worde, en de 
vader dü Tertre verhaalt naar hem, dat deze kleine phoka zig nooit 
verre van den oever verwydert; wanneer zy op ’t land zyn, is 'er, zegt hv 
altyd een die op fchildwagc haat; op het eerlle teken, dat hy geeft, werpen zy 
zig allen in zee; na verloop van eenigen tyd naderen zy weder naar het land en 
heffen zig op hunne achterfle pooten op, 'om te zien of ’er niets te vreezen is' 
maar des niettemin vangt men eene menigte op ’t land, en liet is bykans onmoge- 
]yk om hen op eene andere wyze magtig te worden maar wanneer deze pho- 
kas met het gety in de kreeken zwemmen, is het gemaklyk hen in grooten getale 
tevens te vangen; men fluit dezelve met netten en paaien af; men laat flegts eene 
kleine ruimte open, daar deze phokas doorflippen, terwyl het hoog water is- men 
fluit dezelve zodra het water is gevallen , cn deze dieren blyven dus op het droog 
zitten, en men heeft niet anders te doen daa hen af te maaken; men volgt hen 
ook met kanoes , naar de plaatfcn waar veelen by malkander zyn , en zodra zy 
den kop boven water fteeken om te ademen, fchiet men op hen; zo zy flegts 
gekwetft zyn, vangt men hen gemaklyk, en zo zy mors dood gefchooten zyn 
gaan zy ftraks naar den grond, alwaar groote honden, op die jagt afgericht, hen 
op zeven of agt vademen water gaan opvifTchen (z). 
Déze agt of negen foorten van phokas , waarvan wy hier de aanwyzin-- 
gen gegeeven hebben , worden meefl gevonden op de landen der noorde- 
lykfte zeën van Europa, Afia, cn Amerika, terwyl de zee -leeuwen zee- 
beeren, en zelfs de phoka met den gerimpelden bek, eveneens in delaeidê 
halfronden voorkomen. Alle deze dieren, uitgezonderd de phoka met 
den gerimpelden bek, en de phoka met den witten buik, zyn by de 
Ruflen en andere Noordfche volken bekend onder den naam van zee- 
ionden en zee •kalven (a). Het is eveneens in Kamtfdiatka, op de Kurili- 
(y) Fbyage de Pallas, Tom. III. 
(2) Defcript. de la nouvelle France , Tom. III, pag. 143 , gpr; 
Cö) De Franfchen noemen hen ook zee- kalven, en ^omyAs zeewolven , en de viiTchers 
van Kanada noemen de eenen brouwers ,. omAn zy het water beroeren , en h=t doen draai- 
jen; de anderen noemen zy nau; en nog hebben zy aan een anderen den naam van grootkop 
gegeeven; maar men moet hen met venvatren met de zee-beeren, welken verfcheidan reizi- 
^•ers zee- kalven en zee -wolven genoemd hebben, fchoon zy daarvan in een wezendlvk fluk 
vfcrfcMüen, nasmlykin de uidpringende of uitwendige ooren. 
