I 
VAN DEN ZEE-BEER. i^p 
zig verveelen, bulken zy als koeijen , af loeijen, en nadat zy overwonnen 
en geflagen zyn, ileenen zy van fmart, en aoen een geblaas van weedom 
hoo^n , ten naaftenby gelyk aan de fchreeuw van de faricovienne. In de 
gevechten brullen zy als de leeuwen ; en eindelyk in de vreugde en na de 
overwinning maaken zy een klein fcherp gefchreeuw , ’t welk zy verlchei* 
denmaal na den anderen herhaalen. 
Zy hebben_ alle de zintuigen, en inzonderheid den reuk, zeer goed, 
want door dit zintuig worden zy zelfs in hunnen flaap onderrichc, zo 
dat zy ontwaaken terwyl men hen nadert, fchoon men nog verre af is. 
Zy gaan niet zo langzaam als het maakzel hunner voeten zou fchynen 
te kennen te geeven; men moet zelfs een goed looper zyn om hen te 
kunnen agterhaalen (A). Zy zwemmen rnet veel fnelheid, in zo verre, 
dat zy in een uur tyds meer dan eene Dtiitfche myl kunnen afleggen (i). 
Wanneer zy zig by den oever vermaaken , of den tyd verdry ven , maa- 
ken zy in het water verfchillende gemeenfchaplyke beweegingen ; dan 
eens zwemmen zy op den rug, dan weder op den buik; zy fchynen zélfs 
zig dikwyls in eeaie byna loodrechte plaatfing te houden; zy rollen zig, en 
fchieten foratyds uit her water, ter hoogte van eenige voeten (k). In 
volle zee houden zy zig bykans altyd op den rug, zonder dat men echter 
hunne voorfle pooten ziet; maar alleenlyk hunne agtcrfte, die zy van tyd 
tot tyd uit het water fleeken ; en dewyl het eironde gat van ’t hart by hen 
open is, zo hebben zy het vermogen van lang in het water te kunnen bly- 
ven, zonder te ademen. Zy neemen van den grond der zee de krabben 
en andere fchaalviflchen en fchelpen op, en zy voeden zig daar mede, ter- 
^ wyl zy gebrek aan vifch hebben. 
De wyfjes werpen in de maand juny op de onbewoonde eilanden van het 
noordelyk halfrond , en dewyl zy in da volgende maand july weder driftig 
worden, kan men daaruit opmaaken, dat de tyd van dragt ten minftcn 
tien maanden is. Haare dragten zyn gemeenlyk van ééne, en zeer zelden 
van twee vruchten. De mannetjes zyn, by de geboorte, dikker en zwar- 
ter dan de wyfjes, die met den groei blaauwachtig, eii gevlakt of gety- 
gerd tuflchen de voorfte beenen worden (/). Yder mannetje of wyfje 
(A) Steller, Novs Comment, j'lcad, Fetropol. Tom. II. ann. 1751. De Hr, nz Pages 
evenwel, die deze dieren aan de Kaap de Goede-hoop gezien heeft, alwaar de foort klein 
valt, zegt, dat zy zeer langzaam gaan, en dat zy, zeer vet en vol zynde, moeite hebben 
om te lande om te keeren. Noote, medegedeeld door den Hr. de Pages, vaandrig op 
s Koning^jch^j^^^^ (zee- beer') ^ zegt de Hr. Kracheninnikow, zwemt zo fnel, dat hy 
„ gemaklyk tien werflen in een unr kan afleggen; zodra hy zig gekwetft voelt, vat hy het 
vaartuig van den vifl’cher met de tanden aan, en fleept het met zulk eene gezwindheid, 
„ dat het op ’t water fchyiit te vliegen. Het gebeurt dikwyls dat hy het om verre werpt, 
„ en dat zy, die daarin zyn, verdrinken, ten zy de ftuurman het wél weete te bellieren, 
„ en de ftrcek in acht te neemen, die het dier zwemt.” IJiJi. du Kamljchatka, Tm. 7 , 
(i) Noot medcgedceid door den Hr. ns Pages, vaandrig op ’s Kouings fchip. 
(i) Hijhirc du Kjintjchatka , par Mr. Krachenin-Vików, Tom. l. pug. epö. 
7.VI Deel. Y 
! 
I 
1 
