i8o 
DE NATUURLYKE HISTORI 
E 
om hem van daar te verdryven, begint het gevecht, en eindigt niet dan 
met de vlucht of den dood van den zwakften (/t). ° 
De wyQes vechten nooit, ’t zy onder maJkanderen, ’t zy met de manne- 
tjes; zy fchynen m eene volftrekte afhangeiykheid van ’t lioofd des gczms 
te zyn; zy worden gemeenlyk gevolgd van de jongen der beide ‘n • 
maar terwyl twee mannetjes, dat is te zeggen, twee verfchiilende hoofden 
van een gezin, handgemeen zyn, komen alle de wyfies van haare?nn^n 
gevolgd, op, om getuigen van het gevecht te zyn, en zo he^t hoofd van 
eenige andere bende insgelyks tot du tooneel opkomt, en party kieftvoo? 
of tegen een der ftrydendcn, wordt zyn voorbeeld wel haatl gevolgd door 
eenige andere hoofden, en dan wordt de flag bykans algemeen , en eindigt 
met dan met eene groote bloedftorting , ja dikwy/s niet dan met den dood 
van verfcheidenen dier mannetjes, waarvan de gezinnen zig ten voordeele 
van den overwinnaar vereenigen. Men heeft opgemerkc, dat de al re 
oude mannetjes z!g in die gevechten niet mengen; lv voelpn wonrmt, i i 
hunne zwakheid, want zy houden zig verre bSiten fthoots , en Xveri? 
.ruil; op hunne Iteenen, zonder evenwel aan andere mannetjes of wvfies^S 
vergunnen daartoe te naderen (/). In het gevecht vergeeten de mc'^ile 
wyfjes haare jongen, en poogen zig al vluchtende van dit tooneel te ver! 
wyderen, het geen eene zeer verfchillende geaarcheid van die der zee- 
beeren onderftek , als waaronder de wyfjes haare jongen wegvoeren ivan- 
neer zy dezelven met kunnen befchermen ; daar zyn%ven«fd oouLntyds 
moeders onder de zee- leeuwinnen, die haare jongen in haaren bek weg- 
voeren (m), en anderen die harts genoeg hebben om hen niet te verlaaten 
en die zelfs zig laaten dooden op de plaats, terwyl zy hen poogen te ver* 
dedigcn (rO: maar dit moeten uitzonderingen zyn; want de Hr. Steiler 
zegt zeer ftellig, dat deze wyfjes weinig verknochtheid voor haare jonden 
hebben; en dat, zo men haar dezelven ontneemt, zy daar geene aanX. 
nmg van fchynen te hebben; hy voegt ’er by, dat hy zelf veffeheidenimal 
jongen heeft weggenomen in t gezicht van den vader en de moeder zon 
der het minfte gevaar te loopen, en zonder dat deze ongevoelige en 
C*) ,, De zee- leeuwen leeven in groote benden te zameii-, de ondfle en vetfle mannetie, 
„ houden zig afgefcheiden. Elk verkielt een grooten (leen, daar de anderen ni^hk i ^ 
„ zonder een woedend gevecht. Wy hebben hen dikwyls in eeL onS "’f bykomen 
„ gezien, en verfcheidenen hadden lidtekens van zwaare wonden on 
,’,deze gevecken bekomen hadden.” Forstzr, 
a u" ?ee-reeuw waar, die knorrende nederlag, in eene afre 
„ zonderde plaats, zonder te dulden, dat de mannetjes of de wyfjes zig daaromtrent Ll-T 
„ den. Wy oordeelden, dat het oude dieren waren, door de jaaren afgemat” 
Secord Foyage de Cook, Tom. Ir. p<tg, 71. ^ “igemat. Forstkr, 
(w) „ De zee- leeuwen verwachtten doorgaands onze aannadering, maar „ 
„de bende gedood was, vluchtten de overigen met veel verhaaftinff • 
„ men dan een jong in haaren bek mede; maar de meeQe waren vn 
„ achter Heten,” Fokster, Secotiel Voynge de Cook, Tom. //^ ° ^vreesd, dat zy hen 
C«) Mémtire fur les phoques ^ communiqués d Mr. de Buffon*' p ?/ 
