i8t DE NATUURLYKE HISTORIE 
als of hy niet gerekend hadt, dat van feptember en auguftus tot in july, 
niet negen, maar tien maanden afflands is. Die twee reizigers, welken 
wy daar aangetrokken hebben, komen niet overeen in het getal der jon- 
gen, die het wyfje by ydere dragt werpt. Volgens den Hr, Steller 
bepaalt zig dat tot één, en volgens den Hr. Fokster brengt zy twee ter 
wereld (?), maar het kan zyn, dat zy gemeeniyk maar één, en fomtyds 
twee jongen werpt ; ook kan het zyn , dat deze dieren minder vruchtbaar 
zyn op Kamtfchatka, dan in de Magellaanfche landen j en eindelyk kan 
het zyn, dat, dewyl de jongen van het voorig jaar de moeder volgen met 
die van de laatfte dragt, de Hr. Fokster dezelve niet onderfcheiden 
heeft, toen hy het wyfje van twee jongen zag gevolgd. Dezelfde reizi- 
gers berichten, dat die dieren, en inzonderheid de mannetjes, niets eeten 
zo lang hun bronstyd duurt (r) , zodat zy ha dien tyd altyd zeer mager 
zyn, en zeer uitgeput: die, welken zy in dit faifoen geopend hebben, 
hadden in hunne maagen niets dan kleine fteenen ; terwyl zy in alle andere 
tyden zeer vet zyn , en hunne maag opgepropt is met vifch en fchaalvifch , 
die zy in groote hoeveelheid nuttigen. 
De ftera der zee-leeuvven is verfchillende.naar de jaaren en de fexe, 
en het is geftiaklyk, zelfs van verre, het geroep der volwaflen manne- 
tjes van dat der jongen en der wyfjes te onderfcheiden. De mannetjes 
hebben een gebulk , gelyk aan dat van den Hier (s ) , en wanneer zy ge- 
tergd zyn, toonen zy hunnen toorn door een groot gefnork. De wyf- 
jes hebben ook eene foort van geloei, maar zwakker dan de mannetjes, 
en vry gelyk aan het bulken van een kalf. De Rem der jongen heeft 
veel ove'reenkomft met die van een lam van eenige maanden, zodat 
men van verre denken zou de troepen van koeijen en fchaapen te hoo- 
ren, fchoon ’er inderdaad geene andere dieren dan benden van zee- 
leeuwen voor handen zyn, welker gebulk op verfchillende toonen zig 
verre genoeg laat verneemen, om de reizigers te verwittigen, dat zy 
CD Krachenjnnikow zegt zelfs tot drie en vier, het geen echter niet waarfchyniyk is. 
CO » Zo lang de phokas tochtig zyn , zegt de Hr. Fokster , dat is te zeggen, geduurenJe 
„ den tyd van eenige weeken, neeraen zy geen voedzel, zodat zy na dit jaargetyde zeer 
„ uitgeput en mager wederom in zee gaan. Wy vonden in hunne maag verfcheidene rond- 
achtige fteenen, van grootte als een vuift, en fommigen hadden tot vyftig fteenen bv zie* 
’’ zonder te weeten waartoe een inftinft dient, dat deze dieren fteenen doet inzwelgen meri 
„ ken wy alleenlyk aan, dat Bkauchenb Gonfn, een Franfch Zee-reiziger, die veel geloof 
„ verdient, dezelfde byzonderheid meldt, en daar byvoegt, hetgeen men miflchien bezwaar- 
,, lyk gelooven zal , dat de fteenen het voorkomen hadden van reeds voor een gedeelte ver- 
„ teerd te zyn: zoude het liquor gaflricus dezer dieren zo fcherp zyn, dat het fteenen noo- 
„ dig hadt om het zelve eenig werk te geeven . terwyl het voedzel ontbreekt?” Extr. d'un 
mémoir- de Mr. Fokster, reeds aangehaald. Zie ook Ie Seconr/ voyaqe de Cmi , Tom. IF 
5(^7 Ö* FHifioire des Navigations aux terres au/irales, Tom. II. ’ 
’cb 'Het geraas, dat alle deze dieren maaken , verdoofde onze ooren. De oude raan- 
„ netjes bulken en loeijen als toornig^e ftieren,^ of als leeuwen; de wyfjes bulken net als 
„ kalven, en de jongen blaaten als fchaapen. Fokster, Sccond voyage de Cook, Tom. 
ly, pas- 55 . 
