DE NATUURLYKE HISTORIE 
ïpS5 
Yder mannetje fchynt zig maar aan één wyfje te verbinden, en beiden 
worden zy gemeenlyk vergezeld of gevolgd van een jong van de laatfle 
dragt, en van een ander van de voorige dragt; dus is in deze foort het 
voortbrengzel flegts van een, en devvyl de tyd van de dragt omtrent van 
een jaar is (rf) , kan men daaruit opmaaken , dat de jongen hunne ouders 
niet verhaten, dan nadat zy flerk genoeg zyn om zigzelven te helpen, en 
miflchien oud genoeg om op hunne beurc hoofden van een nieuw gezin te 
worden. 
Deze dieren koppelen in de lente, en meer op het einde van den dag, 
dan op eenig ander uur. Zy maaken evenwel gebruik van den tyd dat 
de zee ftilft is, en maaken eene voorbereiding voor hunne vereeniging, 
door beweegingen en tekenen die hunne verlangens te kennen geeven; het 
wyfje zwemt zachtelyk , zig verfcheidenmaalen omv;entelende, als om het 
mannetje te noodigen , dat welhaafl: haar van naby nadert , en met onge- 
duld wacht dat zy zig op den rug werpe om hem te ontvangen; in dit oo- 
genblik dekt hy haar met zeer levendige beweegingen : zy zyn niet alleen 
vatbaar voor eene vvederzydfche getrouwe liefde, maar ook voor eene fler- 
ke verknochtheid aan hun gezin , en zelfs voor de geheele foort; zy bren- 
gen malkanderen wederzydïche hulp toe, wanneer zy gewond zyn; zy ver- 
gezellen die, welke zyn gcfneuveld, en die door de viffehers op ftrand ge- 
haald worden; ik heb, zegt de Hr. Steller, de verknochtheid dezer die- 
ren voor malkanderen, en vooral die van het mannetje voor het wyfje, 
gezien : nadat ik een wylje geharpoeneerd had, volgde het mannetje haar, 
naarmaate men haar naar het ftrand fleepte,_en de fliigen, die men hem 
van alle kanten gaf, konden hem daarvan niet weérhoiiden; hy verliet 
haar zelfs niet na haaren dood, want des anderendaags, toen de ma- 
troozen het wyfje gingen ftuk hakken, vonden zy het mannetje nog by 
haar {e). 
Men harpoeneert de lamantins te geinaldylcer, omdat zy zig nooit geheel 
onder water begeeven, maar het valt gemaklyker de volwaftenen dan de 
jongen te bekomen , omdat die laatften veel fneller zwemmen , en dikwyls 
ontïhappen , terwyl de harpoen met hun bloed geverwd , of met een brok 
van hun vleefch belaaden is : de harpoen , die een yzcre punt heeft , zit 
aan een lang touw vafl; vier of vyf man zetten zig in een floep; de eer- 
fte, die voorop ftaat, houdt en werpt de harpoen, en wanneer liy den 
iamahtin getroffen heeft, poogen vyf-en-twintig of dertig, dfê, op ftrand 
ftaan- 
KRACHRNiNWKOw zegt, QHilloire de Kamtfchatka, Tom. I. pair, 31Ö.) 
zoude het fchynen , dac da tyd van de dragt flegts van agt of negen maanden zou moeten 
zyii, want hy verzekert, dat de wyfjes in den lierfft werpen, en in de lente koppelen; maar 
dtwyl de Hr. Steller deze dieren langen tyd op het eiland Bering waargenomen , en zeer 
Wel befchreeven heeft, meenen wy zyn getuigenis te moeien aanneemen, en zeggen, vol. 
gens zyn bericht, dac by deze foort van lamantins de dragt der wyfjes van omtrent dén 
\ jaar is. 
(O Novi Comment. Academ. Petrcpol. Tom. II. ann. 1751. 
