V A N D E 
19? 
LAMANTINS. 
DE GROOTE LAM^^NTIN DER ANTILLES. 
W y noemen deze foort de groote lamantin der Jntilles , oradatzy nog he- 
den in den omtrek dier eilanden fchynt gevonden te worden , fchoon 
zy daar zeldzaam geworden is federt dat die eilanden bevolkt zyn. Deze 
lamantin verfchilt van de Karatfchatkafche in de volgende karakters: het 
ruwe en dikke vel is niet volftrekc naakt, maar bezaaid met eenige hairen , 
die lei- kleurig zyn, gelyk het vel zelf is (a). Daar zyn aan de hand vyf 
zichtbaare nagels (i>), vry gelyk aan die van den menfeh. Die nagels 
zyn zeer kort (c); daarenboven is ’er niet alleen eene beenachtige eelt- 
achtigheid voor yder kaakbeen , maar ook twee-en-dertig baktanden van 
binnen in den bek (d); en integendeel fchynt het zeker, dat by den la- 
mantin van Kamtfchaika het vel %'oIfl;rekt ontbloot is van hair; de handen 
zonder regels, noch vingers, noch nagels, en de kaakbeenen zonder tan- 
den; alle deze verfchilien zyn meer dan genoegzaam om ’er twee onder- 
fcheidene en afzonderlyke foorten van te maaken. Deze lamandns zyn 
verder zeer verfchillende in de evenredigheid en grootte van het lichaam. 
Die der Antilles is minder groot dan die van Kamtfchatka ; ook heeft hy 
een minder dik lichaam ; zyne lengte is flegts van twaalf, veertien , agt- 
tien, en zelden van twintig voeten , ten zy hy zeer oud zy. Die, welke 
in de nieuwe reize naar Je Amerikaanfche eilanden, in 1722 te Parys 
gedrukt, befchreeven is, hadt maar agt voeten in den omtrek, tegen 
veertien in de lengte, terwyl de lamantin van Kamtfchatka, waarvan wy 
gefproken hebben, omtrent agttien voet in den omtrek, en drie -en -twin- 
tig voet en eenige duimen in de lengte haaien konde. In weerwil van alle 
dtze verRhillen gelyken deze nvee foorten van Jamantins malkander in al 
het overige van hun maakzel; ook hebben zy dezelfde natuurlyke gebrui- 
ken; beiden beminnen zy eveneens het gezelfchap van hunne foort, en 
zyn van eene zachte, gerufte, 'en vertrouwende geaartheid. Zy fchynen 
de tegenwoordigheid van den menfcli niet_ te vreezen. 
Men ziet de lamantins der Antillifche eilanden altyd by benden in de 
nabuurfchap der kullen en fomtyds aan de monden der rivieren ; en dit is 
het waarfchynlyk , ’t geen Oviedo (e) en Gomara (ƒ) heeft doen zeg- 
Ca) Het vel van den lamantin der Antillifche eilanden is dik , op fomnngs plaatfen ge- 
,, rimpeld , en bezaaid met kleine hairen; ^als dit vel droog is kan het dienen v^oor fchilden , 
,, die voor de pylen der Wilden ondoordringbaar zyn.’ llijloire Naturelle ijf Morale dts 
Antilles, pag. 178. " 
(Ji) Hiffuire Mcx. pag. 323, ^t. 
CÓ Zie Cmsiuy. 
Qh Zie Oexmeun, Higoirc des Aventuriers, Tem. II. pag. 134, g?/, 
fe) Hid. Ind. Occid. Lib. XIII. Cap. X. 
CO tuil. Géuér. Cap. XXXI. 
Eb 3 
