DER NATUURLYKE HISTORIE. 
19 
hoefd té zyn? Daarenboven, is ’er niet dezelfde ongevoegelykheid ten opzigte van 
tle verfchiUende Dieren, in deze fchikldng als in de onze? Gelykt een Leeuw, om 
dat hy gevingerde pooten heeft, nam- een Rot, die ook gevingerde pooten heeft? 
Gelyken deze twee Dieren meer naar malltander , dan een Paard naar een Hond 
gelykt? Een gehoefde Otyfant, gelykt die meer naar een gehoefden Ezel , dan 
naar een Hert, dat gelpleeten pooten heeft? En zo men zig \’an de nieuwe Me- 
thode vdl bedienen , waarin de tanden en de borften de onderfcheidende kenmer- 
ken zyn, en waarop de verdeelingen en fchikkingen gebouwd worden, zalmen 
dan meer overeenkomft tuiïchen een Leeuw en een Vledermuis , dan tulTchen een 
Paard en een Hond vinden? Ofwel, om onze vergelyking nog nauwkeuriger te 
maaken,' gelykt een Paard meer naar een Varken, dan naai- een Hond, of gelykt 
een Hond meer naar een Mol, dan naar een Paard? («} En nademaal ’er zig even 
groote of grootere ongevoegelyldieden en verfchillendheden in deze wyzcn van 
fchikking opdoen, als in de onze, en die wyzen daarenboven verder vervreemd 
zyn van de gewoone en natuurlyke manier de zaaken te belchouwen , oordec;- 
len wy genoeg2Kiame redenen te hebben, om ’er de voorkeur aan te geeven, en in 
onze fchikkingen alleenlyk de orde der bcti-cidingen te volgen, welken de dingen 
ons zyn voorgekoomen met ons zelven te hebben. 
Wy zullen alle de Konft-methodes , welke men voor de verdccling der Die- 
ren gegeeven heeft, niet in derzclver byzonderheden onderzoeken; zy zyn alle 
meer of min onderwoi-pen aan de nadeclen , daar wy van gefprooken hebben 
ten opzigte der Leerwyzcn in de Ki-uidkimde; en het koomt ons voor, dat het 
onderzoek van eene enkele dezer Methoden genoeg is, om de gebreken der 
anderen te doen ontdekken. Dus zullen wy ons hier bepaalen om die van den 
Heer Linnjeus, die de nieuwfte is, te onderzoeken , op dat men zelve mo- 
ge beoordeelen , of wy dezelve met genoegzaame reden verwerpen , en of wy 
geen grond hebben, om ons enkel te bepaalen tot de natuurlyke orde, waarin 
alle menfehen gewoon zyn de dingen te zien , en te bcfchouwen. 
De Heer LiNNiEus vei-dcclt alle de Dieren in zes klaflèn , te wecten , Viervoeti- 
ge , Vogels , Tvoeejlagtige , ViJJeben , Gekorveuai , cn fVormen. Die eerfte verdceling 
is, gelyk men ziet, v\y willekeurig en zeer onvolmaakt, want zy geeft ons geen 
denkbeeld van zekere geflagten van Dieren, die evenwel zeer ammeikclyk en 
zoer uitgeflrckt zyn, de Slangen, by v-oorbceld, de Schelpdicien, de Schaaldie- 
ren, en zy fchynen in den c’erften opflag vergeeten te zyn ; want men verbeeldt 
zig niet terftond, dat de Slangen tweeflagtige , de Schaaldieren infekten, cn de 
Schelpviflchen of Schelpdieren Wormen Z5’n. Indien deze Schiyvcr , in plaats van 
maar zes klalfen te maaken, twaalf of meer gcmaaltt, cn de Viervoetige Dieren, 
de Vogelen , de Kruipende Dieren , de Tweeflagtigen , de Levendbaarende , de Eijer- 
leggenclc , de weeke Viflehen , de Schaaldieren , de Schelpdieren , de Land-Infck- 
ten , de Zce-Infekten , de zoet Water-Infektcn , enz. , onder vcrfchillende IGalTen 
gebragt hadt, zoude hy klaarder, en zouden zyne fchilddngcn veilhmdigcr, en 
minder willekeurig, geweeft zjm; want in het algemeen, hoe meer men het ge- 
tal der verdeelingen onder de voortbrengzelen der Natuur vefmeerdere, hoe na- 
der men aan de waarheid koomen zal, dewyl in de Natuur wezendlyk alleen 1 »^^' 
Qi) Zie Linn^us Syftema Natune, pag. 65. enz. 
C 2 
