VERHANDELING over het BEOEFFENEN 
5tO 
vülu's beftaan , en de faamenvocging, rangfcliilding en verdeeling der afzonder- 
lyke Voorwerpen of Individu's , niets anders dan een werk van onze verbeel- 
ding is. 
Wanneer men dc algemeene kenmerken, welke hy gebruikt, en de wyze, 
waai'op hy zyne byzondere verdeelingen ma^, onderzoekt, zal men daar nog 
wezendlyker gebreken in vinden; by voorbeeld, een algemeen Karakter, gelyk als 
dat van de Mammen of Borften, in dc verdeeling der Viervoetige Dieren, ont- 
leend , moeft ten minften tot alle Viervoetige Dieren behooren ; men wift egter 
reeds van den tyd van Ar ist o te les af, dat het Paard gcene borften heeft. 
Hy verdeelt, verder, de IGaife der Viervoctigen in vyf ordéns. De eerfte 
thropMorpha ; de tweede Fera , dc derde Glins, de vierde Jumenta , endevyfde 
Pecora , en deze vyf ordens bevatten , naar zyn voorgeeven , alle Viervoetige 
Dieren. Men zal uit de vertooning en optelling zelve van deze vyf ordens zien, 
dat die verdeeling niet alleen willekeurig, maar ook zeer kwalyk uitgevonden is; 
want deze Auteur ftelt in de eerftc orde , die den Menfch gelyhnde Dieren moet be- 
vatten, den Menich, den Aap , den Euijaart, en dc ArmadiJ', Men moet wel 
verzot zyn op het vermaak van Klaflen te maaken , om zulke verfchillende we- 
zens , als den Menfch en den Luijaail: , of den Aap en dc Schfld-varkentjes by 
malkanderen te plaatfen. Laat ons tot de tweede orde, welke hy Fera, Wilde 
Dieren y noemt overgaan; hy begint inderdaad met den Leeuw, en denTyger, 
maar hy vervolgt met de Kat, het Wezeltje , den Otter , den Zeehond , deh 
Hond , den Beer , den Bunfem , en hy eindigt met den Egelantier , de Mol , en 
de VleeiTnuis. Zoude men ooit gedagt hebben , dat de naam van Feree , in ’t 
Latyn, van Wilde Dieren of Roofdieren^ in ’t Neerduitfeh, aan de Miüs , aan de 
Mol , aan den Egelantier , zoude gegeeven worden ? Dat onze Pluisdieren , ge- 
lyk de Hond en de Kat, Wilde Dieren waivn? En ftraalt hier in niet eene even 
groote duifterheid van gezond verftand als dubbelzinnigheid van woorden door ? 
Maar laat ons de derde orde, de GlireSy de Rotten, of Rottengelykende Dieren 
befchouwen. Die Rotten van den Heer Linn^eus zyn het Stekelvarken , de 
Haas, de Inkhoorn , de Bever, en de Muizen. De vierde orde bevat de 'Ju- 
menta, of Laftdieren. Die Laftdiercn zyn de Olyfmt , het Rivier-paard, de 
Spitsmuis, het Paard, en het Varken ;• wederom eenc verzameling, gelyk men 
ziet, zo willekeui-ig en vreemd, als of de Auteur gewerkt hadt, om dezelve die 
eigenfehap te doen hebben. Eindelyk de t'yfde orde , Peccra , het herkauWÈnd 
Vee, bevat den Kemel, het Hert, de Geiten, de Schaapen, en deKoeijen; maar 
welk een verfchil is ’er niet tuflehen een Kemel en een Geit, of tuifchen een 
Heit en een Bok! En welk een grond kan men aanwyzen, waarop men deze Die- 
ren op den zelfden ry mag plaatfen? Welken grond anders, dan datmenvol- 
ftrekt Klafien en Ordens , en in zo een. klein getal als raogelyk , wil maaken,; daar 
men dan evenwel alle Dieren in moet bevatten. 
Vervolgens de laatfle verdeelingcn der Dieren in byzondere foorten onderzoe- 
kende, vindt men dat dc Los, niet dan een foort van Kat, de Vas en de Wolf, 
een foort van Honden , de Civet een foort van Bunfem; het indiaanfeh Varkent- 
je een foort van Haas, de WateiTOt een foort van Bever, deRhinoceros een 
foort van Olyphant, de Ezel een foort van Paard, enz. is, en dit alles, om dat 
'er eenige kleine overeenkomft is tulTchen het getal der borften en tanden dezer 
Dieren, of eenige Kgte gelykheid in de gedaante himner hooraenu. 
