40 
DE NATUÜRLYKE HISTORIE 
baare veranderingen in den tyd van verfcheiden eeuwen vóórtbrengen» toen zeer 
groote omwentefingen in weinige jaaren moeften veroorzaaken. 
Het fchynt inderdaad zeker, dat de Aarde, thans droog en bewoond, eertyds met 
de Wateren der Zeen bedekt geweeft is, en dat deze Wateren zelfs boven de top- 
pen der hoogfle Bergen geftaan hebben ; naardien men op die Bergen , en zelfs op 
de hoogfte toppen voortbrengzels der Zee aantreft, als Schelpen, Geraamten, 
enz. welke, met de levendige Schelp-vilTchen vergeleeken zo volmaakt gelyk zyn, 
dat men niet kan twyffelen , of zy behooren in alle opzigten tot dezelfde foorten. 
Ook fchynen de Wateren der Zlee hun verblyf eenigcn tyd op deze Aarde gehou- 
den te hebben, en die vertoont zig even duidelyk, nademaal men op verfcheiden 
plaatfen zulke verbazend groote Banken van Schelpen vindt , dat het niet mogelyk 
is, dat zulk eene onverbeeldelyke menigte Dieren (0} ter zelfder tyd op die plaat- 
fen geleefd hebbe. Dit fchynt te bewyzen , dat , fchoon de Stoffen, die de op- 
pervlakte der Aai’dc uitmaaken , toen in een ftaat van weekheid zyn geweeft, die 
ben vatbaar maakte , om ligtelyk verdeeld, geroerd , verplaatft te kunnen worden 
door het Water; deze beweegingen egter niet eensklaps gefchied zyn , maar traps- 
gewyze en by opvolging. En , gelyk men zomtyds voortbrengzels der Zee vindt op 
duizend en twa^f honderd voeten diepte, kan men daar uit opmaalcen dat ’er , om 
deze cükte of hoogte van Aarde of Steen te maaken, een reeks van jaaren is ver- 
eifcht geworden; want Iclioon men al eens onderftellen wilde, dat alle deze Schelp- 
vilfchen in den algeraeenen Zondvloed van den grond der Zeën opgenoomen, en 
over alle deden der Aarde verlpreid zyn , (het geen zeker een onderftelling zoude 
zyn, die men bezwaarlyk zou kunnen goed maaken) (/)) , dan nog is het klaar , dat, 
gelyk men die Schelpen ingelyfd en verfteend vindt in de Marmers en in de Rotfen 
der hoogfte Bergen , men zoude moeten onderftellen , dat die Mamiers en Rotfen 
allen terzelfder tyd geformeerd waren , en juift in het oogenblik van den Zond- 
vloed, en dat ’er, vÓOT deze groote omwenteling,nochBergen,nochMarmere groe- 
ven , noch Rotfen , noch Kryten , noch eenige andere gelykfoortige ftof met die , wel- 
ke wy kennen, op den Aardbol geweeft zy, dewyl alle die genoemde Stoffen byna 
Sdiclpen, en andere overblyfzelfs van voortbrengzelen der Zee bevatten. Daar- 
enboven moeft de oppervlakte der Aarde in den tj-d van den Zondvloed reeds een 
msrlcclyken trap van vaftheid gekrccgen hebben, dewyl de zwaarte op de ftoffen, 
daar dezelve uit beftaat , al meer dan zeftien eeuwen gewerkt hadt , en bygevolg 
fchynt het niet mogelyk , dat de Wateren van den Zondvloed de Aarde , en an- 
dere gronden , rondom onzen kloot , in zo kort een tyd als de overftrooming 
duurde , tot zulke groote dieptens hebben kunnen doorweeken , losmaaken, ver- 
mengen, en geheel veranderen. 
Maar zonder op dit punt , ’t welk in ’t vervolg onderzogt zal worden, langer 
ftil tc ftaan, zal ik my thans houden aan de Waarneemingen , die ftandvaftig en aan 
de ftukken,die zeker zyn. Men kan niet tv^ffcleji of de Wateren der Èee heb- 
ben op de oppervlalitc der Aarde, welke wy bewoonen , eenigen tyd geftaan, en 
men kan derhalvcn niet twyffelen of deze zelfde oppervlakte onzer Aarde eenigen 
tyd de grond eener Zee geweeft zy, waar in alles op dezelfde wyze toeging , gelj^’k 
het heden in de Zeën toegaat. Daarenboven gelyk de beddingen der v^rfcMlen 
de 
Zie het Vnifte ftuk der Bewyzen. Zie het Vde Huk. 
