BEWV7EN VOOR de beschouwing van des AARDKLOOT. V. St. gy 
Aarde overal beftaat uit StolFen, die voormaals in een ftaat van weekheid 
,,ï?eSaarheid geweeft, die door de Wateren verplaadft, en vervolgens met ho. 
rfronmale beddingen neêrgczakt zyn; de tweede, dat ’er op eene onemdige me- 
Srte plaatfen Zee-voortbrengzelen binnen in de Aarde gevonden worden. Om 
reden te eeeven van deze fafta neemt hy toevlugt tot den algemeeran Zondvloed, 
of liever hy fchynt dezelve niet te geeven dan als bewj^en van den Zondvl^d, 
maar hy veivalt, even als Burnet , in blykbaare tcgenftrydigheden. Want het 
ftaat niet vry met hen te onderftellen, dat ’er voor den Zondvloed geene Bergen 
waren- dev^l in de H. Schrift uitdrukkelyk en klaar gezegd wordt, dat de Wate. 
ren vyftien ellehoogen boven de hoogftc Bergen Honden. Aan den anderen kant 
wordt ons in de H. boeken niet berigt, dat die Wateren deze Bergen ontbonden 
en verdelgd hebben; integendeel, die Bergen zyn op hunne plaats gebleevcn, en 
de Ark is neêrgekoomen op die, welke de Wateren het eerft ontbloot gelaaten had- 
den. Daarenboven hoe kan men zig verbeelden , dat de Wateren , in dien korten 
tvd , dien de Zondvloed geduurd heeft, de Bergen en de geheele Aarde hebben 
tonnen ontbinden. Is het niet eene Ongcrymdheid te zeggen , dat het Water in 
wettig dagen al de Marmers, alle de Rotfèn, alle de Steenen, alle de DelfflofFen, 
OTtbonden heeft? Is het niet eene blykbaare tegenftiydigheid die geheele alge- 
meene ontbinding te erkennen, en ter zelfder tyd te zeggen , dat de Schelpen en 
de Zee-voortbrcngzels bewaard zyn, cn dat deze alleen, terwyl al het ovenge 
verdelad wierdt, ^rwyze behouden zyn gebleeven, dat men ze thans heel en gaaf, 
en In dcnzelfden Haat als voor den Zondvloed, vindt. Ik fchroom dcrhalven niet 
te zeggen, dat Woodward, met uitmuntende waarneeramgen, met dan een flegt 
Sflaatfte is gekoomen, heeft de zaak veel meer opgefdiikt dan 
de twee anderen, maar, fchoon hy zyne verbeelding een yryen loop heeft gegee- 
ven, zo is hy ten minften in geene tegenftiydigheid met zig zelven vervallen ; hy 
zeet dingen die weinig geloofbaar zyn, maar zy zyn evenwel noch volftrektclyk 
noch blydtbaai- onmogelyk. Gelyk men niet weet , wat ’er in het middelpunt en in 
het binnenft der Aa'de verborgen ligt, zo heeft hy geoordeeld te mogen onder- 
ftpllen , dat dit binnenft beftondt uit een vaft pit , omnngd van eene zwaare 
Vloeiftof, en vervolgens van Water, waardoor de uitwendige korft van den Bol 
S opgehouden, en waaian de verfchillende dee en van dezen korft meer of 
minder g(^akt zyn , naar evenredigheid hunner meerdere zwaarte of hgthw d in be- 
Sekkinl tot elkanderen; waardoor de Bergen en de ongel>theden op de opper- 
vlakte der Aarde zyn voortgebragt. Men moet erkennen, dat deze Stairekundige 
hier een fout tegen de Werktuigkunde begaan heeft ; hy heeft met bedagt , dat de 
Aarde, volgens'^deze onderftelling, een gewelf rondom moet maalccn , dat zy der- 
halven niet behoeft gefchraagd tc worden, of te luften op het Water, datzy be- 
vat, en nog minder daar in kan nederzakken. Buiten deze verzinning weetft niet 
dat ’er meer dwaalingen van Natuurkunde in dit Syftema zyn. Daar zyn ’er on- 
dertuüchen veelen in betrekkelyk tot de Overnatuurkunde en Godgeleerdheid; maar 
eindelyk men kan niet volftrekt ontkennen, dat de Aarde, den ftaait eencr Ko- 
meet, wanneer deze haar Perihelium nadert, ontmoetende, niet overftroomd kan 
worden; inzonderheid, wanneer men denSchryver wil toeftaan, dat de ftaart,“ee- 
ner Komeet waterige dampen kan bevatten. Men kan ook niet als eene volftrefcte 
1. Veel, N 
