BEWYZEN VOOR de beschouwing van den AARDKLOOT. VIII. St. 137 
j «//.p maar eindelyk de Zondvloed zoude dezelve niet los gerukt hebben , 
” ?lezel^eda?gedaLhadt, zoude het met cene geweldigheid en ^meteen 
” ^”/?efchied zyn, die deze zelfde Schelpen niet toegelaaten zoude hebben om 
zy zyn daal- gebragt, en zagte- 
” Srgdegd of bWon, daar aan vaal langer tyd dan dia van 
” '®U”oVMr3ata®d™Aarde moet dan of voor of na den Zondvloed, tan min- 
” r S 4"=n dar 
if L^f^sjarisri^ “ - Pff”" «S 
dia y 
§!ar op vaften grond over deze Stofte fpreeken,zou- 
S?ïoóte hoeveelheid Schelpen zal ons minder verwonderen, zo wy op eenige 
1. /-kmOanrliiTheden acht geeven , welke het nuttig is te doen opmeiken. 
De^°eerfte is, dat de Schelpen verbazend vermenigvuldigen, en dat zy in korten 
rvd SSen De overvloed van afzonderlyke mdzv^dus , of de grootheud van t 
■ ?of ?n vdêre foort, toont haare vrugtbaarheid ; men heeft een voorbeeld van 
! ’^r-nrifp vermcnisvuldiging in de Oefters; men neemt zomtyds in een enkelen 
deze groote dikte weg, men vermindert in vry kor- 
dag oen vf me^ ^ ,n men fch,mt de 
ten tyd de Rotten, tiaar men moeten uitputten, ondertulTchen 
Schelpen welke wy op de Aarde vinden , de overblyfzels van Dieicn van (he 
foort , geduuvende een reeks van eeuwen zynde, daar een viy groot volumen heb- 
Daar is, celyk men ziet, eenc verbaazende menigte wel bewaai-de Schelpen in 
de Marmere, in de Kalk-fteenen, in de Krj-ten, in de Mergels, enz. Men ymdt 
dezelve, gelyk ik gezegd heb, by geheele Bergen, «1 Heuvels, zy maaken dikwds 
I Deel. S 
S> 
>5 
>5 
r 
55 
51 
55 
55 
55 
55 
