144 
DE NATUURLYKE HISTORIE. 
■ 5J Het eiland Cerigo, wierdt oudtyds Porphyris genaamd ter oorzaake van de 
„menigte Porphier-fteen die ’er uit gehaald wierdt.” l'oyage de Thevenot, 
Tom. i. pag. 25. Nu, men weet, dat de Porphier-fteen beftaat uit punten van 
Zee-Egels door een Steenagtig en zeer hard Ciinent verecnigd. 
» J egen over het Dorp Inchené , en op den Ooftelyken Oever van den Nyl , 
„ vond ik verfteende Planten , die natuurlyk groeijen in eene uitgeftrektheid 
,, gronds, welke omtrent twee mylen in de langte beftaat, en geene groote breed- 
„ te heeft; het is eene van de zohderlingfte V'oortbrengzels der Natuur; die plan- 
,, ten gelyken vry wel naar het witte Koraal , dat men in de Roode Zee vindt. ” 
yoyage de Paul Lucas, lom. //, pag. 380 en 381. 
„ Men vindt op den Berg Libanon verfteeningen van verfcheiden lborten, cn, 
onder anderen, van platte Stcenen , waarin men wel bewaarde en gaave ge- 
raamten van Villchen , en ook Kaftanjes van de Roode Zee met kleine Koraal- 
boompjes van dezelfde Zee vindt.” Dezelfde. Tom. IlL pag. 326. 
„ Wy vonden op den BergKaimel eene groote menigte Steenen, die, volgens 
’t geen men daar van voorgeeft, de figuur hebben van Oljwen, van Meloenen, 
van Peidikken, en andere Vrugten, en welken men gemeenlyk aan de vreem- 
delingen verkoopt , niet flegts als enkele aartigheden , maai' ook als hulpmiddelen 
tegen verfcheiden kwaaien. De Olyven, die de Lapides yudaïci, de Jooden-ftee- 
nen zyn, welken men in de winkels der Drogiftén vindt , zyn altoos befchouwd 
geweeft als een byzonder middel tegen de Steen en het Graveel.” Toyages de 
Shaw, Tom, II , pag. 70. Deze Lapides fudaïci,o{ zo genaamde jooden-fteenen, 
zyn punten of fteekels van Zee-Egels. 
„ De Hr. La Roche, Geneesmeefter, gaf my van deze verfteende Olyven, La- 
„ pis 'Juddicus gena-amd, welke in menigte in deze Bergen voor handen zyn, al- 
„ waar men ook, naar datjnen my gezegd heeft , andere Steenen vindt , die van 
„ binnen de af bceldzels van Mannen en Vrouwen volmaakt vertoonen. ” Toyas-e 
de Monconys, 1 pag. 334. Dit is de Hyjltrolithos. 
„ Wy vci'lieten , toen wy van Smima naar Tauris trokken , dewyl de hitte 
„ zeer fterk was , den gewoonen weg aan den kant van het Noorden, om dien 
„ door het gebergte te neemen , alwaar altoos fchadiiw en koelte is. Op verfchei- 
„ den plaatfen vonden wy Sneeuw, en veel fchoone Zuuring, en boven op eeni- 
„ gen van deze Bergen vindt men Schelpen , gelyk op den oever der' Zee, het 
,, geen zonderling is”. Ta vernies. 
Zie hier, wat Olearius zegt ten opzigte der verfteende Schelpen, welken hy in 
Perfie heeft opgemerkt, en in dc Rotfen der Bergen , waarin de graven zyn uicge- 
houwen , by het Doip Pyrmaraus. ° 
„ _Wy klommen met ons drien naar het bovenft van de Rots langs vervaarlvke 
fteilten 5 daar wy niet konden over klauteren, dan met malkandcren te helpen. 
Wy vonden daar vier groote kamers , en binnen in dezelve verfcheiden niflèn of 
.. vakken , m de Rots uitgchouwcn , om voor bed te dienen; maar ’t geen ons 
„ nog meer verwonderde was, dat wy in dit gewelf, boven op den Berg, Mos- 
„ lel-lchelpcn vonden , on wel op zommige plaatfen in zulk eene groote menigte, 
„ dat deze gchcele Rots niet dan uit Zand -en Schelpen fcheen te beftaan. Uit Per- 
,, lie wederkoomende , zagen wy langs deKalpifche Zee op verfcheiden dezer Ber- 
„ gen Schelpen.” 
5) 
« 
59 
99 
99 
99 
99 
99 
V 
99 
I 
