DE NATUÜRLYKE HISTORIE. 
146 
kennen te geeven; men heeft lang aan de waarheid der waarneeming van den Hr.^ 
Peyssonbl willen twyffelen; zommige Natuur -befchouwcrs, al teveel vooringe- 
noomen met hunne eigen begrippen , hebben zyn voorftel in den beginne zelfs 
met verontwaardiging verworpen ; zy zyn egter , kort na de ontdekking van den 
Hr. Feïssonel, verpligt geweeft deszelfs verkiaaiing aan te neemen , en al de we- 
reld erkent eindelyk , dat die gewaande Zee-planten niet anders zyn dan werkftuk- 
ken , of liev'er verbly fplaatsjes , van zeer kleine diertjes , die naar Schélp\nfchjes 
gelyken , voor zo veel zy , even als dezen , eene groote hoeveelheid fteenagtige ' 
Stof maaken , waarin zy , even als de Schelpdieren in hunne Schelpen woonen. 
Dus zyn de Zee-planten , welken men cerft in den rang der DelfftofFen geplaatfl: , en 
vervolgens onder de Gewaffen betrokken hadt , nu voor altoos in de klaflè der 
Dieren gebragt. 
Daar zyn Schelpen, die op den bodem der hooge Zeen blyven, en die nooit op 
ftrand geworpen worden;. deSebryvers noemen ze Pelagiae of Zee -Schelpen , om 
haar van de anderen te onderfclieiden , welken zy Lütoraks of Strand-Schelpen noe- 
men. Het is te denken , dat de Ammons Horens , en eenigc andere foorten , wel- 
ken men verfteend vindt, en daar men nog geene gelykflagtige levende van gevon- 
den heeft, altoos op den bodem der hooge Zeën blyv'en,en dat zy vervuld zjm ge- 
weeft met een Steenagtig bczinkzcl in de plaats zelve daar zy waren ; het kan ook 
zyn , dat ’er zekere Dieren zyn , welker foort is omgekoomen ; deze Schelpdieren 
zouden onder dat getal kuimen zyn. De gegraven buitengewoone beenderen , 
welke men in Siberië , in Kanada , in Ierland en op verfcheiden andere plaatfen 
vindt, fchynen deze gilling te beveiligen, want tot hier toe kent men geen dier, 
daar men deze beenderen op kan toepaflèn , dewelke meeft al van eene onmaa- 
tige gi'ootte en dikte zyn. 
Men vindt deze Schelpen van boven tot beneden in de groeven , men ziet de 
zelve ook in de dieplle putten; daar zyn ’er op den grond der Mynen in Honga- 
rye. Zie Woodward. ^ 
Men vindt er ^ 200 vademen , dat is te zeggen op duizend voeten diepte in de 
Kotien, die Mt Eiland Kalde oimangen, en in de Provintie van Pembroke in En- 
^ f^'i'reld van haar begin, enz. llde. Red. h'de. Hoofdft. 
Men vindt niet llegts op groote diepten, en op dc hoogfte Bergen , verfteende 
Schelpen, maar men vindt ’er ook, dieniet van natuur veranderd zyn , die nog 
haaren glans , de kleuren , en de ligtheid van Zee -Schelpen hebben ; men vindt 
Gloffopetrae , en andere tanden van VjiTchen in dcrzelver Kakebeenen , en men 
behoeft, om zig ten dezen opzigte volkoomen te ov^ertuigen, niet anders te doen, 
dan de Zee-enLand-fchelpen te belchouwcn en met malkandercn te vergelyken’ 
daar is niemand , die zelfs na een ligt onderzoek , een oogenbük kan twyffelen of 
deze ge^aven en verfteende niet dezelfde zyn ks die der Zee; men be- 
merkt daar dezelfde geledingen in , en men ziet zelfs de Paai-ien , die het levendige 
rengt, men bemerkt, dat de Vifditanden glad, en aan derzelver einde, 
gefleeten en dat zy gebruikt zjm, temyl het Dier leefde. 
ok vindt men bykans overal in de Aarde Schelpen van dezelfde foort, waar 
van de eene klem, de andere groot, de eene jong, de andere oud zyn, zommigen 
onvolmaakt, anderen geheel volmaakt, men ziet zelfs kleinen en jongen aan de 
ouden en grooten vaft zitten. . 
