212 
DE NATÜÜRLYKE HISTORIE. 
Noorden vm Quebek, dat omtrent 50 mylen in de lengte heeft; hetMeiV Champ- 
lain ten Zuiden van Quebek , dat ten naaften by van de zelfde uitgeftrektheid is als 
het Mar MiRalin ; het MeLr Alemipigon , en het Meir der Chriftinaux , beiden ten 
Noorden het boven-Meir, zyn ook zeer aanzienlyk; het Meir der Affiniboils , 
dat ver Icheiden Eilanden bevat, en dat meer dan 75 mylen lang is; daar zyn ook 
twtx van middelraaatige groote in Mexiko , behalven dat van Mexiko zelve ; een 
ander veel grooter, het Meir Nikai'agua genaamd, in de Provintie van dien zelfden 
naam , dat Meir heeft meer dan 60 of 70 mylen in de lengte. 
Eindelyk is ’er in Noord-Amerika nog een klein Meir aan den oorlprong van de 
Maragnon, een ander grooter aan den oorlprong van de Rivier de Paraguay; het 
Meir l'itikares, welks water in Rio de la Plata valt, twee andere kleiner, welker 
wateren ook naar die zelfde Rivier loopen , en eenige andere, die niet aanmerkelvk 
zjm in liet hinncnfle der landen van Chili. 
Alle de Meiren waar van Rivieren haaren oörfprong hebben, alle die, welke 
m den loop der Rivieren li^en , of die daar naby zyn , en die daar haare wateren 
m itortcn , zyn niet zout; integendeel bykans alle die, welke Rivieren ontvangen, 
zonder dat ’er andere Rivieren uit voortkoomen, zout, het welk het gevoelen 
fchynt te b^nffigen, dat wy vroeger, ten opzigte van de zoutheid der Zee, heb*- 
dewelke wel veroorzaakt zoude kunnen zyn door de zouten, die 
de Riv^ren van de Aarde losmaaken , en geduurig zeewaards aanvoeren ; want de 
uitwaaffeming kan de vafle zouten niet wegneemen , en bygevolg blyven die, wel- 
ke de Rivieren in de Zee gebragt hebben, in dezelve, en fchoon het water der Ri- 
^eren zoet fchynt, weet men egter dat dit zoete water eene zekere kleine hoeveel- 
heid zout bevat, en door verloop van tyd heeft dit zout, fleeds behouden en ver- 
meerderd wordende , tei-wyl een gedeelte v'an het water onophoudelyk uitwaallemt, 
een merkelyken trap van zoutheid aan de Zee moeten geeven , die al geduurig toe- 
V "’y verbeelde, dat de Zwarte Zee, de Kaf- 
pilcne ^e, het Meir Aral,de Doode Zee, enz., zout zyn geworden; de Rivieren, 
wake zig in deze Meiren werpen, hebben daar ook, al geduurig haare zouten in- 
gebragt, die zy van de Aarde losgemaakt hadden , en welke door de uitwaalTeming 
met WMer opgetrokken kunnen worden. Wat de Meiren betreft, welke men als 
moeralTen moet befchouwen , die geenc Rivieren ontvangen, en waaruit geene' 
Rivieren vloeijèn, zy zyn of zoet of zout , naar den veHchiUenden oorfprong 
daar zy door geformeerd zyn; de zulken, die naby de Zee liggen, zyn gemeenlyt 
zout, en zy , die daar verder af zyn , zyn zoet, en de reden vertoont zig gereede- 
lyk; om dat namelyk de eene door de overftroomingen der Zee, en de andere door 
die overftroomingen der Rivieren , of door waterwellen veroorzaakt zyn, dewelke 
geen uittogt hebbendé eene groote uitgefh-ektheid waters in de laagfte plaatfen te 
faamen brengen. Men heeft in de Indiën yerfcheiden kommen en verlaatbakken, 
^or de Inwoonercn gemaakt, die twee of drie mylen omtrek hebben, welker 
kanten met een fteeneir mum- bezet zyn; deze verlaat- of bewaar -bakken loopen 
m denjegentyd vol, en dienen dén inwooneren , geduurende den Zomer, wan- 
neer net water hun , om den verren afftand der Rivieren en Bronnen volftrekte- 
voorraad-fchouren om hunne behoefte uit te vervullen. 
JJe Meiren, die iets byzonders hebben, zyn de Doode Zee, welker wateren veel 
aieer bitumen dan zout bevatten;; dat bitumen, het welk men bitumeu van Judea 
