BEWYZEN VOOR dé EEsctiouwiNo van den Aardkloot, xvi. st. z$s 
dezen Berg woonen, en het geheele Eiland van Yfland is zeer overvloedig in zwa- 
vel. Men kan de Hiftorie der geweldige uitbarflingen van den Hekla zien by Dith- 
iviar Bleffken. . 
De Berg Vefuvius , agtcr\^olgens het geen de Hiltone-Schryvers daar van zeg- 
gen , heeft niet altoos gebrand , en heeft eerft begonnen in den tyd van het ze- 
vende Burgemeefterfchap van Titus Vespasianus , en van Feavius Domitianus. 
Toen de kruin van dezen Berg zig opende, wierp dezelve eerft fteenen en rotfen, 
en vervolgens \aiur en vlammen in zulk een grooten overvloed uit , datzy twee 
nabygelegen Steden verbranden , en dezelve gaf zo veel rook , dat ’er de Zon door 
verduifterd vvierdt. Pliniüs dit branden van al te naby willende befchouwen,wierdt 
verftikt door den rook , gelyk men uit den Brief van Plinïus den Jongen aan Ta- 
eiTus zien kan. Dio Cassius vei haalt , dat deze uitbarfling van den Vefuvius zo‘ 
geweldig Was, dat hy zulke zwavelagtige afch en rook, en in zulk eene gi-oote me- 
ni'i’te en met zo veel kragt opwierp, datzy tot Rome toe gevoerd wierden , en 
zelfs aan de overzj^de van de MiddeUandIche Zee in Afrika en Egypte. Eene der 
twee Steden , die door de uitgeworpen ftofien , in deze eerfte uitbarfting van 
den Vefuvius, bedekt wierden, is die van Hcraklea of Herkulancum , welke men 
in deze laatftc tyden op meer dan 6 o voeten diepte onder deze ftolfen heeft wcêr- 
eévonden, welker bovenfte oppervlakte, by verloop van tyd, eene bouwbaare Aar- 
de en beteelde grond geworden was. Het- verhaal der ontdekking vanHeraldea 
is in vdei-s handen het ware alleenlyk te wenfehen , dat iemand in de Natuurlyke 
Hiftorie en Natuurkunde bedreeven, de moeite name, om de verfchiUende ftoffen 
te onderzoeken, daar deze dikte van gi-ond, ter hoogte van _6o voeten, mt beftaat; 
dat hy ter zelfder tyd acht gave op de fchikking, en op de ligging dezer ftoffen, op 
de veranderingen, welke zy of vooitgebragt , of zelve ondergaan hebben , op de 
rigting of ftreék welke zy gevolgd, en op de hardheid welke zj^ verkreegen hebben. 
Het is waarlbhynlyk , dat Napels op een hollen gi'ond ligt, die met brandende 
delfftoffen is gewild , dewyl de Velln ius cn dc Solfatara onderaardlche gemeen- 
fchap met malkanderen fchynen te hebben; want, als de Vefuvius brandt, werpt 
de Solfatara vlammen uit , en wanneer de Vefuvius ophoudt, houdt de Solfatara 
ook op. De Stad Napels ligt ten naaften by op een gelyken afftand van beiden- 
Eene der laatfte cn der'geweldigfte uitbarftingen van den Vefuvius is geweeft die 
van ’t iaari7';7. De Berg braakte\loorverfcheiden monden grooteftroomen gefmol- 
ten, en brandende metaalagtige ftoffen uit ,die zig over ’t land verfpreided^,en zig 
in Zee ainven ftorten. De Hr. de Montealegre , dic dit vertaal aan de Akade- 
mie der VVeetenfehappen mededeelde , nam met fchrik een dezer Rmercn van vuur 
waar, en zag dat haar loop 6 of 7 mylcn lang was, vanhaaren oorfprong tot in 
Zee; haarc breedte was van 50 of 60 treden, haare diepte van 25 of 3 ° palmen, 
en in zommige laagtens van laö. De ftof , wclke zy voortrolde, was gelyk aan 
fchiiim , dat van gefmolten yzer koomt (aj. ^ 
In Afia, inzonderheid op de Eilanden van den indifchen Oceaan , zyn ’er véele 
Vuurlpuwendc Bergen. Een derberugtften is de Berg Albours , by den BergTau-' 
rus, 8 mylen van Hörat ; zyn krain rookt geftadigen hy werpt dikwils vlammen' 
en andere ftoffen in zulk een grooten overvloed uit dat het geheele land rondom 
(a) Zie VBiflorh de T Académie. Année 1 737- ?• 
