14 
DE NATUURLYKE HISTORIE 
fanten , als de levende beelden of zielen der Indiaanfche keizeren j zy hebben 
elk een paleis, COTe menigte bedienden , eene volkomen huishouding, gouden 
vaatwerk, keurige geregten, pragtige kleederen,en zjn. van allen arbeid, van 
alle gehoorzaam iiejd, verlchoond. De regeerende keizer is de eenigfte,voor 
wiGii zy uè knien buigen ^ en die geroet wordt door den Voril beleetdelyk be- 
antwoord. Ondcrtullchenvieien de. oplettendheden, de eerbiedigheden de of- 
ferhanden hun, zonder hen te bederven jzy hebben der hal ven gcene menfehe- 
lyke ziel; deze bedenking behoorde alleen genoeg te zyn,om dit den Indiaa- 
nen te toon en. 
^ Als wy de fabels der ligtgelovige Oudheid ter zyde zetten, en de kinderag- 
tige verdigtzels van het ongeloof, dat nog heden, dataltyd,in wezen is, 
verwerjocn ; behoudt de olyfiwt nog opmerkelyks genoeg, zelfs in ’t oog 
van een Phnoioof, om hem als een wezen van een zeer onderfcheiden , van 
een eerften rang te befchouwen ; hy is waardig gekend, hy verdient waar- 
genoomen te vyorden. Wy zullen dan zjme hiilorie onpartydig poogen te be> 
fchryyen,dat is te zeggen zonder verwondering , of verachting ; wyzullen hem 
eerft in zyn natuurftaat befchouwen , tenvyl hy onaf hankeljdc en vry is ; En 
vervolgens in zyn ftaat van llaverny of huiilelyke onderwerping, waar in zyns 
maffers wil gedeeltelyk het beweegrad van den zynen is. 
In den wilden ftaat is de olj^fant noch bloeddorftig noch woeft, hy is van 
eene zagte geaartheid, en maakt nimmer misbruik van zyne wapenen of 
Iterkte; hy gebruikt, hy oeffent de eene en andereniet dan om zig zelven 
te verdedigen, of om zjms gelyken te belchermen ; hy heeft gezellige zeden, 
men ziet hem zelden eenzaam zwerven ;hy gaat gemeenlyk iii gezelfchap ; fg) 
de oudfle geleidt de bende 9 de tweede in jaaren doet dezelve voorttrekken : 
en gaat daar agter ; de kleine en de zwakke zjm in ’t midden der ande- 
ren; de moeders draagen haare jongen, en houden dezelve met haaren fnuit 
omvat; zy houden deze orde niet dan in gevaarlyke togten, terwyl zy op 
betecide landen gaan weiden; zy wandelen of reizen met minder voorzorg in 
de boflehen en in de eenzaamc plaatfen , zonder zig egter volftrekt af tefchei- 
den , noch zig al te verre re vcrwyderen , om waarlchouwingen en hulp aan mal- 
kanderentoe te brengen. Daar zyn egter eenigen die verdwaaIen,of die de 
anderen traaglyk en van verre volgen; en het zyn deze alleen, welken de 
jaagers durven aanvallen ; ivant men zoude een klein leger noodig hebben om 
de geheele bende aaiitetaften, (/;) en men zou dezelve niet kunnen meefter 
n regelende, enz. Idem tm. III. p. ao. — De 
'^'“1 "h'fanten voor heilig, en weelende, dat de Koning van Siam 
ien'^»l^ a.aeMnten derwaards om ’er alles voor te bieden . wat men begeS 
weiWna'o van Siam wilde dezelve niet veikoopen; Die van Pegu. ow deze 
nj3aw«'v '''k '? ‘ihfanien niet flegts gewapende/ hand weg, maar 
waakte Zig ook het geheeie land cynsbaar. Idem tom. II. p. 223. ^ ' 
(ffj Elephonti gr^atiin femper ingredinmur ; ducit agmen maximes, natu coeit hmi» 
ximuf. Atones tranfitun minimos prasmittuni, ne majorum incelTu atterente alveum rresrat 
gurgitis altitudo. Phniüs ATj/ïa/ Natur Lib. VIII. ca p. 5. «'veum, crescat 
terwyl ik u fchryf, als ik denk aan ’c gevaar, waaraan wv ons /elven 
bloot. fielden met een olyfant te volgen; want fchoon wy maar Hen of twaalf fterlr 
waren, waar van de helft geene goede your wapens hadt. zouden wy hem eyeraTnaSaft 
hebben, zo wy hem hadden kunnen agterhaalenj wy verbeelden ons hem te kSn dooden 
