VAN DEN OLYFANT 
hebben. Zy zoeken dan de digtfte boffchen ; de diepfte eenzaamheid (o) om 
zig zonder getuigen, zonder blozen, zonder fchroom aan alle de indrukzelen 
der natuur over tegeevenj die indrukzels zyn des te levendiger en dixurzaa- 
mer als zy zeldzaamer en langer verwagt zyn. Het wyfje Qö) draagt twee' 
jaarj terwyl het bevrugt is, heeft het mannetje daar geene gen4eaichap me- 
de , en ’t is niet dan in het -derde jaar , dat de tyd hunner liefde wederkomt. 
Zy werpen maar een jong (j^),dat op ’t ogenblik zyner geboorte tanden heeft, 
(r) en dan reeds grooter is dan een wild zwyn; De flagtanden vertoonen zig 
dan evenwel nog niet, zy beginnen daar na door te breeken, en op den 
ouderdom van zes maanden (r) , zyn zy reeds eenige duimen lang. De oly- 
fant is op de zes maanden reeds grooter dan een runddier, en de flagtanden 
vervolgen te groeijen en grooter te worden, tot in de gevorderde jaaren, mits 
dat het dier gezond zy,en zyne vryheid geniete ;want men kan zignauwelyks 
verbeelden hoe zeer het geftel van den olyfant verzwakt wordt, en deszelfs 
natuurlyke gebruiken veranderen , wanneer hy in flavernye leeft, en door der 
menfchen toereiking gevoed wordt. Men kan dit dier temmen, onderwer- 
pen, leeren , en gelyk het fterker en vernuftiger is dan eenig ander, weet het 
ook beter op zyn tyd groote, en gewigtige dienften te doen; maar waarfchyn- 
lyk behoudt de olyfant in den grond zyns harten , een tegenzin tegen zynen 
flaaffchen ftaat , want fchoon hy van tyd tot tyd de fterkfle prikkelingen van 
verliefdheid voelt, teelt hy egtcr niet voort, of koppelt zelfs niet, in 
zyn onderworpen of huiffelyken ftaat. Zyne drift geftuit wordende, ftaat tot 
woede over; zig niet kunnende voldoen zonder getuigen, maakt hy zig kwaad,' 
wordt geweldig, wordt woedend en dol, en men heeft de fterkfte ketenen 
cn allerhande kluifters noodig , om zyne bewegingen te ftuiten en zyn toorn 
te b^eugelen, Hy verfchilt derhalven van alle andere huisdieren , welken de 
menlch behandelt en -beftiert , al» wcacns zondu-r eigen wfljhy is niet van die 
geboren flaaven, welken wy naar ons welgevallen voortplanten , en naar ons be- 
lang verminken of doen teelen. Hier is de Individu alleen Haaf, de foort blyft 
onafhankeIyk,en weigert ftandvaftig ten voordeele van haaren tyran voort te 
teelen. Dit alleen geeft in den olyfant gevoelens boven de gemeene na- 
tuur der heeften te kennen ; de fterkfte drift te voelen en ter zelfder tyd wei- 
geren die te voldoen, tot woede toe verliefd te zyn, en tevens zedig te'blyven 
en de fchaamte te bewaaren : dit zyn milfchien de uiterfte poogingen der men- 
fchelyke deugd, en dit zyn egter in dit heerlyk en edel dier,ftegts gemeene 
deugden, die hy nooit gemift heeft te oeffenen; de verontwaardiging van niet 
(0 Elephanti folitadines petunt coïturi, & prscipue feciis flumina. AriSt. Hifi, animal. 
lib. V. cap. 2. — PuJore nunquam nia in abdito coSant. Plin. Lib VIII. cap. 5. 
Cf) Mas coïtum triennio i^terpofito repetit. Qua’ij gravida'ti reddidit, eaniem prajterea 
langere nunquam patiiur. Uterum biernto gerit. Aristot. /li/ 7 . Anim. lib. V. cap. 14.— 
Elephantus bieonio geftatur, propter exuperantiam raagnitudinis. Idem de Gener. Anim. 
lib. IV. cap. 10. 
Qu® maxima inter animalia funt, ea fingulos parlunt, ut elephas , camelus, equus. 
AatsT. de Gener, Anim, lib, IV. cap. 4. 
(r) Statim cum natus eft elephantus, dentes habet, quanquam grandes illos (dentes) non 
Ilhco confpicuos obtinct. Abistot. Hift, Anim. lib. II. cap, 5. 
Thomas Lom apud Gesneeum cap. de Ekpbanto, 
XI, Deel, C 
