ao DE NATUÜRLYKE HISTORIE 
heden van hun, die hen dén Oorlog aandoen-; want de arme Negers, in plaats 
van muuren op te trekken, terraffen op te werpen, paliffaden in den grond tö 
verfchriklyke fcbreeuwen voortbragt. Men poogde hem te verzagten door hem een goede 
hoeveelheid waters over ’t iyf te werpen, door hem met bladen te vryven; door hem oly 
over de ooren le Horten , en men aeedt tamme olyfanten mannetjes en wyfjes by hem koo» 
men, die hem met hunne fnulten liefkoosden. Ondertuflchen maakte men hem touwen onder 
aan den buik, en aan de agteifte voeten vaft, om hem van daar le haaien, terwyl men voort- 
voer, en hem roet water over den fnuit en over ’t geheele lighaam te Horten, om hem te ver» 
koelen. Eindelyk deedt men een tammen olyfant naderen van die, welke gewend waren de 
aankomelingen te onderwyzen; daar was een offiüer op, die denzelven deedt voorwaards 
en agterwaards gaan, om den wilden olyfant te toonen, dat hy niets behoefde te vreezen , 
en dat hy nu konde uitgaan. Men opende hem de poort , en hy volgde den anderen olyfant 
tot aan ’t einde van de laan; zo dra hy daar was,zettede men twee olyfanten nasH hem, wel- 
ken men met hem vsfliTiaakle, een ander ging voor uit , en trok hem meteen touwvooit, op den 
weg, dien men hem wilde doen gaan, terwyl een vierde hem met Hevige fnuit flaagen deedt 
voortgaan toteene andere foott van groote Hal, alwaar mén hem vafl maakte aan een dikke 
paal, daar toe gemaakt, die even als een fpil of cateHan van een fchip ronddraait. Men 
liet hem daar lot ’s anderen daags, om zyn toorn geheel te laaten bedaaren ; maar terwyl hy 
2tg rondom deze pilaar pynigde, naderde hem een Bramin, dat is te zeggen een dier In- 
diaanfche prieflers, (die in viy grooter getale in Siam zyn) in ’t wit gekleed, op een olyfant 
gezeten, en zagtelyk rondom den gevangenen gaande, betproeide hy hem met een zeker ge- 
wyd water op hunne wyze; hy droeg dat water in een gouden vat ,en men gelooft, dat deze 
plegtigheid den olyfant zyne natuurlyke woefligheid doet afleggen, en hem gefcbikt maakt om 
den koning te dienen. Des anderen daags begon by met de anderen te gaan , en na verloop 
van veertien dagen was hy volkomen getemd. Premier voyage du P. Tachard pag. az8 , enz. 
Zo dra men van ’t paard was afgelleegen, en op olyfanten daar toe bereid, gaan zitten, 
verfcheen de koning gevolgd van eene meenigie mandarins, op oorlogs-olyfanten zittende. 
Meo volgde , en men drong omtrent een myi ver in de bolTchen in , tot aan de affchutting 
daar de wilde olyfanten waren. Het was een vierkant perk van drie of vier honderd Geome* 
trifcbe paflen .waarvan de zyden met dikke paaien waren afgezet ; men hadt daar egter, van 
affland tot affland , groote openingen in gelaaten. Daar waren veertien olyfanten van aller, 
hande grootte; zo dra men aangekomen war, maakte men een omtrek van omtrent honderd 
oorlogs-olyfanten , welke men rondom bet perk plaatfle, om te beletten dat de wilde olyfan- 
ten buiten de palilTade kwamen. Wy waren agier die fchuuingen digt by den koning: men 
dreef een douzein tamme olyfanten, van de fterkfte in het park: op elit van welken twee 
mannen waren, met dikke touwen met liflen, welker einden vaft waren aan de olyfanten daar 
ay op waren. Zy liepen eerft op den olyfant aan, dien zy wilden vangen, die zig vervolgd 
ziende , tot den fluiiboom naderde, om dien open te breeken, en te ontvlugten; maar alles 
was met oorlogs-olyfanten bezet, waardoor by te rug gedreeveii, en weder in het park ge- 
jaagd wierdt, en terwyl hy in deze ruimte viugtede, wierpen de jaagers, die op tamme oly. 
fanten zaten, hunne touwen zo van pas in de piaatfen , daar de dit ren hunnen voet moeten 
zetten, dat zy niet mifteden hen daar in te verwarren en te vangen; in der daad wier. 
den in een uur tyds alle gevangen ; vervolgens maakte mer yder wilden olyfant vaft, en men 
Helde twee tamme olyfanten aan zyn zyden , waarmede men hen veertien dagen liet biyven • om 
met derzelver behulp getemd te worden. Idem p 340, ’ 
Wy hadden weinige dagen daarna het vermaak van de olyfanten-jagtjde Siamroers zyn zeer 
afgerigt op deze jagt, en zy hebben verfcheiden manieren om deze dieren te vangen. De 
gemaklykfte van alle en de vermaaklykfte tevens, gefchiedt door middel van wyfjes olyfanten. 
Ais een derze/ver togtig is , leidt men haar in de boflchen van Louvo ; de geleider zet zig op 
haar rug, en bedekt zig rondom met boombladen, om van de wilde olyfanten niet bemeikt 
te worden; het gefchreeuw van het tamme wyfje, dat zy niet mift op zekere teekens van den 
geleider te herhaalen , trekt de wilde olyfanten van rondom , die het hooren , en daar op af. 
hoornen , herwaards aan. De geleider op dit wederzydfch gefchreeuw acht geevcnde her- 
neemt zynen weg naar Louvo, en begeeft zig met al zyn gevolg, dat hem niet verlaat* bin* 
nen een omtrek van dikke paaien, daar toe aangelegd, op een vierde van een myi van Louvo en 
vry digt by het bofch. Men hadt dus eene vry groote bende olyfanten verzameld , waar on» 
